Op de Vaporfly met pleisters op je benen naar een toptijd op de marathon

We lopen en trainen er wat op los. Alles om sneller te worden.
Het is boeiend om te zien hoe sommige lopers alles aangrijpen om een poging te doen om  de ideale wedstrijd te lopen.
Zo wordt er van alles verkocht waarvan we niet weten of het werkt, maar stel je voor dat het werkt. Dan lopen we sneller en herstellen rapper, klaar voor de volgende wedstrijd. Welke loper wil dat niet?
Zo is er de hele discussie over de nieuwe hardloopschoenen van Nike, de Vaporfly’s. Er is al veel over gezegd en geschreven. Het ene na het andere record wordt gebroken door de toplopers.
Ondanks dat het voor veel recreatieve lopers helemaal niet geschikt is zijn de schoenen niet aan te slepen. Want het is wel bewezen dat het voor de gemiddelde loper helemaal geen 4 % winst oplevert waar iedereen zo op hoopt.
De mannen van de podcast de pacer hebben een goede podcast gemaakt over de schoen van Nike en wat andere merken doen met hun schoenen in de toekomst. En vooral dat het voor een hele groep recreatieve lopers totaal zinloos is om op die schoenen te lopen. Maar we leggen toch meer dan 200 euro neer voor de schoen.
Die podcast kun je hier luisteren.
Dan is er de Nutritape.
Een pleister die je op je benen plakt en dan wonderen verricht en dat voor 14.95 euro per keer.
Onderzoeken zijn er niet maar op basis van recensies van lopers geloven we allemaal dat het werkt.
Rob Van Berkel schreef een goed kritisch artikel over het product. Dat lees je hier. 

Ik ken beide producten niet maar ik geloof wel in het placebo effect. Als je gelooft dat iets gaat werken dan is dat meestal ook zo. Er zit nu eenmaal veel tussen je oren.
Bovendien ben ik een mens van onderzoeken. Iets moet wel wetenschappelijk te weerleggen zijn. Nike heeft veel onderzoeken gedaan met de schoenen en geeft ook duidelijk aan voor welke groep het geschikt is. Maar Nutritape kan nog steeds geen enkel onderzoek laten zien over het product.
Maar mensen doen uiteindelijk veel om sneller te worden, of iets nu klopt of niet. Soms doet dat er niet toe. Als je denkt dat het werkt dan maakt het je sneller. Wetenschappelijk bewijs of niet.
Kortom, wil je dit jaar een toptijd lopen op bv de marathon. Koop de Vaporfly als ze weer ter beschikking zijn voor veel geld en plak je benen vol met nutritape. Succes verzekerd.
Zal er dan eindelijk een wereldrecord gelopen gaan worden in Rotterdam tijdens de marathon?

Gelezen – Finding Ultra/ verborgen kracht – Rich Roll

Een van mijn meest beluisterde podcast is The Rich Roll. ik schreef er al een stukje over.
Dat ik zijn boek wilde lezen was dus een logisch gevolg. Een autobiografie over zijn leven.
Hoe hij als kind ging zwemmen, niet meekwam op school en werd gepest maar zijn zelfvertrouwen kreeg door goed te zwemmen. Met welgestelde ouders kan hij zich veel permiteren. Een student van Stanford University. Die eigenlijk alles heeft in zijn leven wat een student maar kan wensen maar toch ontspoord. Als advocaat weet hij lang het hoofd boven water te houden ondanks dat hij alcoholist is.
Als hij 40 is gooit hij het roer om, gaat afkicken en begint extreem te sporten. Hij doet mee aan de Ultraman World Championship en gaat 5 hele triathlons doen in 5 dagen op 5 verschillende eilanden op Hawaii.
Ook begint hij plantaardig te eten.
Best aardig om te lezen maar toch kon het mij niet perse boeien, het begon eigenlijk meer te irriteren op een gegeven moment. Hij gaat helemaal op in het vegan verhaal, de laatste 40 bladzijden gaan alleen maar hierover.
Bovendien is zijn extremisme in zijn sport ook te veel op een of andere manier. Ietwat narcistisch komt hij over vooral in het deel waar hij zijn crew met de grond gelijk maakt,
Het zou een inspirerend boek voor anderen moeten zijn. Maar hij kan het zich financieel allemaal veroorloven blijkbaar. Het voelt meer als over het paard getilde rijke jongeman die ontspoord en ergens de weg weer terug vindt. Daar waar een ander in de goot had gelegen komt hij goed weg omdat hij zijn geld verdient met feitelijk niets doen als advocaat.
Hoe dan ook, het kon mij niet bekoren en vooral niet inspireren.
Ondanks dat ik zijn boek niet bijzonder vind, is zijn podcast wel de moeite waard.

Wat getrain in Afrika

Afgelopen week was ik een dikke week in Afrika, werkgerelateerd.
Ik had uiteraard een setje loopspullen meegenomen maar er zou niet veel tijd zijn om te rennen. Maar goed, je weet nooit. Dus altijd in je tas doen.
Als ik niet kon sporten zou het een goed herstel weekje zijn. Zo is er voor alles een oplossing.
Maar uiteindelijk viel het helemaal niet tegen.
We moesten er wel heel vroeg voor uit maar zo konden we wel een rondje rennen in het rode zand.
Als het net licht was en nog niet zo bloedheet stonden wij buiten met een slaaphoofd.
Mochten we in de middag nog tijd hebben gehad dan was dat niet erg aangenaam met 37 graden.
Dus was de ochtend prima.
Met twee of drie liepen we een rondje van 5 km op het tempo van de langzaamste. Ik liep erna soms zelf nog een rondje als er tijd was.
En zo werd de week toch nog best gevuld met wat loopkm’s. Ik liep 5 x waarvan 2 x een half uur, 2 x een uur en 1 x 45 minuten.
De loopjes waren soms erg bijzonder omdat er grote groepen Afrikanen waren die al zingend aan het rennen waren. Dat geeft nog eens een boost.
We hebben zelfs nog 2 x een half uurtje krachttraining gedaan. Wel met spullen die bijna uit elkaar vielen maar dat mocht de pret niet drukken.
Enige puntje is dat ik een pesthoestje heb van al het stof en de rook van vuur dat overal was. Maar goed, dat weegt niet op tegen een paar bijzondere loopjes.

Tourtocht – 14 in ‘ t uur , wat een mooie tocht

Het team 14 in ‘t uur uit Bergen Op Zoom doet al sinds een aantal jaar mee aan de Roparun. Daarom is het team bezig sponsorgeld op te halen en hoe kan dat beter dan een tourtocht te organiseren . Dat doen ze al een aantal jaar, dit jaar met een vernieuwd parcours.
Voor mij was het de eerste deelname. De start was vlak bij Huybergen, 20 minuten van mij vandaan. De entree was of 4 euro of 5 euro en dan kreeg je een roparun lot. Hoe slim is dat. Er bleken 1300 deelnamers te zijn, meer dan men gedacht had.
Een perfecte constructie om je loten te verkopen.
Vanaf de start schiet je het bos in en kun je gelijk aan de bak veel korte pittige klimmetjes, singletracks en mul zand hier en daar.

Samen mef Agnes en Jack zijn we wat later gestart omdat het dan een stuk rustiger is.
En dat klopte, heerlijk rustig en totaal geen gevoel dat er 1300 fietsers rond reden.
Echt een supervet parcours en pittig met alle klimmetjes.
Wat ik ook echt leuk vond was dat men de mtb routes die daar liggen maar een klein aantal stukken heeft gebruikt. Men heeft vooral andere stukken gebruikt die ws voor veel mensen onbekend zijn.
Echt met heel veel zorg is de route in elkaar gezet.
Toen we dachten dat we bij de verzorgingspost waren op 25 km werden we eerst nog over het nieuwe mtb parcours Col de Kragge gestuurd.

Col de Kragge is een voormalige vuilnisbelt waar ze een echt tof rondje crossen hebben gemaakt. Normaal 5 km en 220 hm. Wij deden er denk ik 3.5 km van.
Met snot voor de ogen kwamen we bij de verzorgingspost op 28 km . Daar was helaas alles op. Er was alleen nog bouillon en water. De vrijwilligers baalden er enorm van, ze hadden wel al een plan voor volgend jaar. Iedereen 1 banaan en 1 koek geven. Nu hebben veel mensen meer genomen en daarom had een groep die later kwam niets meer.
Gelukkig hadden we zelf ook wat bij ons en dus geen man overboord.
Op naar het tweede deel,dat was een lus van de zwarte mtb route, maar wel een gave lus.
Een mooi stuk heide erin.

Eigenlijk was het tot km 45 pittig, niet alleen klimmetjes  maar ook technische stukjes.
De laatste km’s konden we vlak doorfietsen maar wel weer op een toffe singletrack.
De finish was bij cafe Trapke Op
48 km en 300 hoogtemeters later. Genieten was het, een hele toffe route en heerlijk weer!
Uiteraard een finish met dit keer een Steenbrugge blond van de tap.
Team 14 in ‘t uur, super georganiseerd!
De volgende keer het bier een euro duurder maken voor het goede doel!

Gelezen – Emilie Forsberg – Skyrunner

Zonder het boek te hebben gelezen kun je het eigenlijk al zo op tafel leggen. Gewoon omdat het er mooi uitziet en het vol mooie fotos staat. En ook omdat je blij wordt van de cover.

Emelie Forsberg, wie kent haar niet. Een van de beste trailloopsters die er is. Gesponsord door Salomon liep ze vele records en won ze wedstrijden. Ze schreef haar eerste boek op een manier die bij haar past.
In haar boek schrijft ze over haar passie voor trailen of misschien wel meer over haar passie voor de bergen. Het is onderverdeeld in verschillende topics waar ze steeds iets over schrijft. Onderwerpen waar ze over haar avonturen verteld of tips over bepaalde onderwerpen.
Zo lees je haar tips over uphill , downhill, interval en krachttraining.
Maar er staan ook foto’s en uitleg in over yoga terwijl ze ondertussen verteld over haar yogaopleiding in India. Ze vertelt over voeding en haar liefde voor koken, inclusief recepten, Een hele fijne mix van haar verhalen en daarnaast tips. Het is persoonlijk maar tegelijkertijd praktisch . Dit samen maakt het ook een boek dat je nog eens oppakt en doorbladert.
Wat mij vooral erg aanspreekt in dit boek is haar liefde voor lopen en de bergen. Winnen is nooit de primaire drive geweest, de liefde voor de bergen wel.

Ze verteld hoe ze na een knieblessure om ging met het niet kunnen sporten. Een lastige tijd. Maar zo komt ze ook weer bij mentale training. Een boek waar ik blij van word.
Simpel omdat ik haar liefde voor de bergen en het leven herken.
Bovendien staan er echt prachtige fotos in, gemaakt door haar partner Kilian Jornet. Die kan niet alleen hard lopen maar ook echt bijzondere fotos maken.
Een heel fijn boek die je zeker nog eens open slaat. Als je in een runnersdip zit, lees dit boek. Je trekt je schoenen aan, pakt je rugzak in en vertrekt naar daar waar je wilt zijn, de bergen.

Fietsen en bordjes knippen bij de Beartrail

Het lijkt bijna mijn nieuwe speeltuin, Limburg. Ik kwam er altijd al graag maar nu ben ik er toevallig best vaak.
Afgelopen weekend waren we met een gezellig clubje in een huisje in natuurpark De Hoge Kempen.

De mtb routes hier zijn ontzettend gaaf. Genoeg hoogtemeters en als je alles fiets kom je wel aan een km of 90 schat ik. Dus sprongen we na de koffie zaterdag op de mtb en scheurden we over de paden. Een heerlijke ronde van 40 km en 550 hoogtemeters. We konden er nog een rondje aan plakken van 15 km maar de Kompelbier stond koud en we hadden er enorm zin in.

De volgende dag ietwat brak maar toch fit genoeg om een 22 km te kunnen lopen, stond de Beartrail op de agenda.
De anderen gingen de wedstrijd lopen en ik zou met Nico de bordjes ophalen als bezemwagen.
Een dankbare taak die we graag doen.
Nu zijn ze met bordjes ophangen nogal enthousiast bij de Beartrail en dus is het een fikse kluif.
Maar nu leek het toch met iets meer beleid gedaan. Iets minder bordjes, maar dat was te vroeg gedacht want na een paar km was het weer ouderwets een route ook voor slechtzienden.
Niet heel erg, we doen er alleen wat langer over en moeten onze rugzakken wat sneller legen.
Wederom weer een mooie route, het eerste deel veel meer bos en singletracks.
Het tweede deel is meer open, velden, weilanden en meer blubber. Een mooie afsluiter met een afsluitend lusje door de koeienstront en het bos(je) achter de start op een camping.

Heerlijke route van 22 km en 550 hoogtemeters. We vonden 2 gelletjes en 1 papiertje van een reep,  niet slecht en minder dan de laatste keer.
Wederom een goed georganiseerde trail waar gelukkig de tap nog open was en we nog even konden proosten met een mooi Gerardus biertje op een tof weekend.
Lekker getraind en erg gezellig, wat wil een mens nog meer.
Het volgende weekend met z’n 8 en staat al in de agenda.

De Julbo Evad -1 zonnebril met data in bril

De zonnebrillen van Julbo zijn mijn inziens de beste die er zijn. Zowel met sport als vrije tijd heb ik die op mijn neus.


Afgelopen maand kwam Julbo met de lancering van een nieuwe gadget, de Evad 1.
Een bril waar je data in je bril verschijnt. Het werkt via een app op je telefoon.
Bijzonder idee dat je in plaats op je horloge je info voor je ogen ziet.
Toevallig heb ik laatst in een auto gereden waar de informatie over je snelheid in de voorruit verschijnt. Even wennen maar ik vond het superrelaxed.
Zo zal het ws ook wel zijn met een bril.
Eens kijken of ik die eens kan uitproberen als die op de markt komt zodat ik er iets over kan schrijven. Verwachte datum dat de bril op de markt komt is ergens in Februari
Julbo schrijft er zelf dit over.

Met het integreren van Microled’s ActiveLook technologie, maakt EVAD-1 het mogelijk om rechtstreeks in de bril informatie weer te geven over de sportprestatie, zoals hartslag per minuut, tempo, snelheid en afstand. Via een Bluethooth verbinding zal de EVAD-1 uiteindelijk ook gekoppeld kunnen worden aan een groot aantal apparaten, die de sporter nog meer informatie zal verschaffen. Dat gaat direct in de bril weergegeven worden en via de speciale aanvullende app.
Tenslotte, voor meer gemak, zullen de gegevens op verzoek weergegeven worden om het gezichtsveld niet te belemmeren, dankzij de “doorzichtige” benadering van de data. Volledig veilig, de data op het display kan zelfs uitgeschakeld worden.

NEXT LEVEL “LIVE” SPORT… VOOR IEDERE KANS DIE JE ZIET

EVAD-1 is de gadget die van nature naadloos integreerbaar is bij het sporten. Met deze nieuwe generatie “connected” brillen, uitgerust met de beste JULBO technologieën zoals REACTIV fotochromatische lenzen, past EVAD-1 zich aan alle omstandigheden aan. De EVAD-1 is specifiek ontworpen voor trainingen en wedstrijden, en is getest door JULBO atleten, waardoor de eigenschappen voldoen aan de verwachtingen van de meest veeleisende atleten, zoals het extreem lichte gewicht van 35 gram. Dat zorgt ervoor dat je geen enkel ongemak ondervindt tijdens je sport activiteit.

SPECIFICATIES

-Montuur met twee lenzen, curve 8 bril -REACTIV Performance lens 1-3 (NXT) -Maximale ventilatie
-Panoramisch gezichtsveld
-Aanpasbare neuspads en veren -Geschikt voor iOS en Android toestellen
-High-Vision technologie van ActiveLook® -Anti-reflectie coating
-Gewicht van 35g
-Batterij duur van 12 uur, USB oplaadbaar -Leverbaar vanaf Februari 2020
-€499,- advies verkoop, inclusief BTW

Zwerven in het Mullerthal

2 maanden geleden hebben Yvon en ik ons eerste project gedaan waar we erg in geloven. Een coaching sessie buiten, in de natuur. Daar waar je hoofd leeg raakt en er ruimte komt voor andere zaken. We zijn twee dagen op pad geweest met een team managers. Wij geloven in het concept en dus hoop je dat een team het ook zo ervaart. De terugkoppeling kon niet beter, het was een groot succes. Geweldig om te zien wat er in een team gebeurt als je twee dagen buiten bent en elkaar toelaat.

Zodoende is het volgende project gepland. Een tweedaagse Limited Edition outdoor coaching voor vrouwen. Omdat we keuze willen hebben in een gebied wilden we het Mullerthal verkennen. Simpelweg omdat het er mooi, afwisselend en anders is. Ik was er drie jaar geleden en liep er een aantal mooie rondes.
Ons doel voor het weekend was om 2 mooie rondes te maken en een goede uitvalbasis te vinden waar we met een groep kunnen verblijven.
Dus een werk gerelateerd weekend, maar eigenlijk gingen we vooral lekker een weekend buiten spelen en dat valt ook nog onder werk. Beter kan niet.
Zaterdag liepen we een deel van een route, persoonlijk vind ik dat het mooiste deel. Vol met spectaculaire rotsformaties. Ik krijg hier een enorme drang om overal op en over te klimmen. Het is een grote speeltuin. Maar er loopt een prima wandelroute doorheen die we voor dit project gaan volgen.

Onderweg stoppend om na te denken bij bijzondere plekken hoe we dat kunnen integreren in coaching, gebruik makend van de natuur.
Veel inspiratie en vooral lekker lopen in dit bijzondere deel van Luxemburg.
We liepen uiteindelijk 21 km en 600 hoogtemeters. Met nog een klein beetje schaven wordt dit een wandeling van 19 km.
Nu moesten we nog bij de auto zien te komen. Er gaat een bus maar toen de eerste auto voorbij kwam stak ik mijn duim op en het was meteen raak. Twee ontzettende aardige mensen brachten ons naar de auto 8 km verder.
Erna nog even een biertje gedronken met Birgit en Bastiaan van B-Running die daar in het trailhotel zaten met een groep. Konden wij gelijk even zaken doen met de eigenaar van het hotel.

Wij sliepen in een sfeervolle Bed & Breakfast aka koeienboerderij vlak bij Echternach en hadden daar voor het eten een heel lekker eettentje/bar gevonden voor de komende twee dagen. Met een Weissenbier van het vat kon dat al snel niet meer stuk.
Dag twee werd een dag van wat gepuzzel, het moest een rondje worden waar een bepaald deel in zou zitten omdat ik dat ook een erg mooi stuk vind.
Dus met de kaart op zak vonden we in ieder geval het deel wat ik zocht. Dat deel doet mij enorm denken aan een sprookjesbos, vol met mossige delen. Ook hier weer wat rotsformaties.
Daarna via wat paden en open stukken terug langs een enorm waterrijk deel. Beekjes, watervalletjes en bronnen.


Het Mullerthal wordt niet voor niets klein Zwitserland genoemd. Wij liepen uiteindelijk 16 km en 350 hoogtemeters. Dat zal ongeveer 14 km worden met wat aanpassingen. Weer veel mooie plekken gevonden waar we wat mee kunnen.
Een heerlijk zwerfweekend, erg gezellig en ook nog eens 2 toffe routes gemaakt voor ons project. Daar heb ik nu al zin in.
Het Mullerthal is zo een mooi gebied vol met wandelpaden. Je verbaasd je erover dat het eigenlijk zo rustig is daar.