Bijna aan de bloedverdunners

Afgelopen week is denk een van de inactiefste weken in mijn leven. Als ik niet sport loop ik altijd nog erg veel op mijn werk, maar dat lukte deze week ook niet.
imageDe blaren onder mijn voorvoeten zorgde ervoor dat ik haast niet kon lopen. Nog overmoedig na een dag zittend coördineren zou ik een dag triëren. Loop je ook minder maar uiteindelijk loop je toch meer dan je denkt. Ik was in de avond gewoon een soort ziek omdat mijn voeten totaal kapot waren en klopte alsof er op geslagen werd, over de grens gegaan. Dus alle andere dagen zittend met de Voeten omhoog gecoördineerd. Collega’s die mijn voeten inpakte, de gipsverbandmeester die mijn enkel heeft getaped omdat die dik en pijnlijk was van 3 x omklappen hielp. image
Ik heb er serieus nog over nagedacht om bloedverdunners te nemen voor ik een trombosebeen ontwikkel met deze totale inactiviteit. Maar langzaam kom ik iedere dag wat meer. Zaterdag voelde het een stuk beter. En vandaag ben ik op de fiets gestapt.
Dat viel niet tegen, 55 km, wel moet ik af en toe even van de fiets om mijn voeten te ontlasten. Want precies je voorvoeten zitten op de clips.
Tsjonge, wat een ellende, blaren onder je voorvoeten. Iedere stap is ellende. Op je hielen is een veel betere plek als je ze dan toch moet hebben.
Nou ja, het is allemaal dicht nu, wat teer nog maar een stukje rennen binnenkort moet lukken.
imageOverigens voelden de benen super, gewoon bijna geen spierpijn of stijfheid.
Het is duidelijk de laatste keer dat ik dunnere sokken heb aangehad op de trails.
Want dat was simpelweg de reden voor de blaren. Andere sokken waar ik wel op heb gelopen maar redelijk dun waren. De combinatie van erg warm en en dunne sokken heeft ervoor gezorgd dat ik ben gaan schuiven en dus blaren kreeg.

Posted in Trainingen 2014 | Leave a comment

Barkley 100 mijl

Barkley…a hell of a race. Just for a few there is a finish….

Posted in Films, Trailrunning | 4 Comments

De eigertrail, 101 km in een adembenemend gebied

image
We wilden een trail in dit gebied organiseren en dachten aan 250/350 lopers, er kwamen er 1000. Dit jaar is de tweede editie en alle afstanden zijn uitverkocht wat betekent dat er totaal 1700 lopers zijn. Dat vertelde de race directeur, een van de mountainguides die deze race organiseren. Dat zal zeker de reden zijn waarom alles tot in de puntjes klopt, een groep Mountainguides laat niets aan het toeval over.
Dat samen met het prachtige gebied waar je doorheen gaat maakt dit een ongelooflijke mooie trail.
De start is een beetje vroeg, 4.30 uur maar het levert een prachtige zonsopgang op. Een lange lint met lopers verlaat grindelwald en de eerste klim volgt snel. Na een paar bakken koffie moest ik al rap plassen dus even een stop. Dat zorgde ervoor dat we al snel achterin imageterecht kwamen. Niet heel erg maar het zorgde voor opstoppingen en vreemd genoeg treintjes waarin iedereen zich schikten. De voorste liep een traag tempo en iedereen erachter. Om er langs te gaan moesten we ongeveer 20 man voorbij. Soms kwam er een wat breder stuk en dan probeerde ik er rap langs te gaan met Nico in mijn kielzog. Uiteindelijk werd het ergens breder en konden we ons eigen tempo lopen. De zon kwam op en was bloedrood. De eerste zonnestralen op de besneeuwde toppen, mooier wordt het niet. Het was gelijk duidelijk dat het inderdaad een warme dag zou worden. Zelfs om half 5 was het een soort warm.
imageWe dalen af en klimmen weer, een hele lange klim naar de Faulhorn, het hoogste punt. Prachtig om van beneden de hut te zien liggen. Al snel was ook duidelijk dat ik vandaag rapper ging dan Nico. Hij had wat last van zijn achillespees en mn bij afdalen moest hij rustiger aan doen. Met de klim naar Faulhorn zat er een behoorlijk gat imagetussen ons. Daarboven op 33 km hebben we besloten om zelf te gaan lopen. Dan kon ik mijn eigen tempo lopen en werd Nico niet geprikkeld om boven zijn macht te gaan lopen. Na een luchtzoen ben ik verder gegaan.
Er volgde een lange redelijk technische afdaling, heerlijk! Afdalen, wat op en neer en prachtige uitzichten. Hier en daar stopte ik even om een foto te maken en het gelukzalige gevoel te koesteren. Hier begon ik ook langzaam lopers in te halen. Ook werd ondertussen het parcours gedeeld door de 51 km lopers. Iets waar ik nooit zo blij mee ben vooral in het begin. Ineens is het druk en vooral een soort gehaast achter je maar het went.
imageOndertussen is het gevoel voor tijd volledig weg en het boeit me ook niet. Ik kijk bijna niet op mijn horloge. Af en toe kom je een bordje tegen met de km stand. De posten zijn perfect geregeld, alles is er. Het is echt enorm warm en ik zweet als een otter. Ik heb nog nooit zoveel gedronken als deze wedstrijd. Onderweg steek ik in ieder watertje mijn buff en doe die nat om mijn nek. Ook drink ik uit ieder waterput wat ik tegenkom. Koud bergwater, alsof er een engel over je tong piest. Je drinkt en 10 minuten later heb je weer dorst, ongelooflijk. Er staat ook bijna geen wind en dat zorgt er voor dat het bloedheet is.
Lange klimmen en lange afdalingen volgen elkaar op, sommige afdalingen zijn zo stijl dat je alleen maar in de remmen kunt. Ondertussen heb ik behoorlijk last onder mijn voeten. imageMijn voorvoeten, ik had dat ook in Japan en toen dacht ik dat ik blaren had. Dat was niet zo, gewoon weke voeten. Dus dacht ik, dat zal nu ook wel zo zijn. Stomme zet. Ik had mijn schoenen uit moeten doen en checken. Dan had ik kunnen tapen.
Ik bleek achteraf enorme blaren onder mijn voeten te hebben. Het stenige parcours maakte dat niet erg aangenaam en met name het afdalen deed zeer.
Ondertussen had ik het 51 km punt bereikt, burglauen. Een grote post, tijd voor een bordje pasta. Ik moest er even op wachten want het was nog niet klaar. De meeste posten ben ik redelijk rap doorheen gegaan hier wat langer omdat ik toch wat pasta wilde eten.
imageBuik vol en weer verder, er volgde een lange lange klim , 1400 hoogtemeters, tussen de stellingen door die lawines tegen houden. Ondertussen was het bewolkt maar nog steeds erg benauwd. In de verte hoorde je het gerommel van onweer.
Toen begin het te regenen, heerlijk! 10 minuten en het was voorbij. Het onweer hield aan maar was niet vlak bij.
Er kwam weer een prachtig stuk, de eiger, de jungfrau en de monch om mij heen, schitterend.
Ik kwam aan bij klein sheidegg en was ineens helemaal in de war. In mijn hoofd was dit de laatste klim en volgde er een afdaling naar grindelwald. Maar we zaten pas op 78 km.
Zouden ze er een klim uitgehaald hebben door het onweer. Vreemd, ik vroeg aan een kerel die daar stond op welk punt we zaten, nog 23 km zei hij. Dan klopte het toch, ik had gewoon een verkeerd beeld in mijn hoofd.image
Mijn voeten deden ondertussen behoorlijk pijn, het klimmen ging ok maar bij afdalen stonden ze in de brand. Dus dat een deed ik tandje langzamer, jammer want mijn benen voelden nog prima.
Na de post volgde er een prachtig stuk over de morene naar de eiger gletsjer. Het waaide hier echt enorm, mijn stokken vlogen bijna uit mijn handen. Toch maar een jasje aangedaan, maar zelfs de wind was nog warm. Het werd langzaam donker, bizar mooi stuk! Zo met het licht wat langzaam uitging. Achter mij zag ik hier en daar een hoofdlampje. Ik wilde de magie nog even niet verbreken en liep in het avondschemer zonder hoofdlamp. De Eigerwand zo dicht bij, magisch.image
Er volgde een prachtig afdaling, normaal gezien zou ik die gevlogen hebben maar nu zorgde mijn voeten voor een wat lager vliegtempo. Ik was ondertussen al 3 keer door mijn linker enkel gegaan doordat ik mijn voet anders neerzette om de voorvoeten te ontzien. Dus geconcentreerd liep ik behouden naar beneden.
De nacht was gevallen en de hoofdlamp was aan, ik hou ervan in het donker lopen. Het deel waar we door lopen moet in het daglicht schitterend zijn, we gaan steeds door waterpartijen en door stukjes sneeuw. Beneden zag je grindelwald en iets hoger was nog een post. Even bijtanken en weer weg.

imageKm 90, nog wat afdalen en toen volgde er nog een killing klim zeg. 4 km omhoog door een bos vol met stenen en wortels. Gelukkig liep ik er alleen want mijn taalgebruik was niet echt bestemd voor andere oren. Het leek of ik op mijn blote voeten liep of dat er grote gaten in mijn schoenen zaten, iedere keer weer een steen of wortel tegen mijn blaren aan.
Ik was alleen en volgde geconcentreerd de stippen. Tot er een serieuze vloek uitschoot, allemachtig, er zat ineens een kerel op een steen. Ik bleef er haast in. Hij had geen lichtje of iets aan, was wel van de organisatie maar ik schrok me echt de p@@@@@is. We moesten er samen wel om lachen want hij verstond mijn Nederlands denk ik wel.
Eindelijk was ik boven, de laatste post, ik was er klaar mee zeg. 6 km afdalen en dan was daar de finish. Ik hobbelde naar beneden en kwam eindelijk in grindelwald, nog een klimmetje en daar was de verlossende finish. Het was stil en er stonden een maar een paar mensen maar het mocht de pret niet drukken. Ik finish toch mooi in deze zware maar prachtige trail, 21.31 uur, 33 ste dame en 6de in mijn categorie. More then happy, geen blessures, niets, behalve blaren die overgaan in een paar dagen .image
imageMet 2 andere Nederlanders die ook net gefinisht waren was een alcoholvrij biertje op zijn plaats, god wat smaakt die lekker na al dat water en lauwe cola.
Een mooie wedstrijd in een prima tijd. De benen voelden sterk ondanks relatief weinig km’s. Had ik geen blaren gehad dan was ik zeker een uurtje sneller geweest schat ik, niet dat het er iets toe doet.
Helaas is Nico uitgestapt op het 78 km punt. Zijn achillespees vond dat het genoeg was. We hadden afgesproken dat we heel zouden blijven want over 3 weken gidsen we 2 groepen door de bergen. Een verstandige maar lastige keuze.
Een eigersteen als medaille maakt deze loop compleet, wat een goede organisatie. Niets dan lof. Zo verzorgd kunnen lopen in deze waanzinnige omgeving is een aanrader. Je kunt deze gerust op je bucketlist zetten.

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | 3 Comments

De hardloop kilt!

imageGoed nieuws voor alle hardlopende mannen, er is een hardlooprokje ook voor mannen, de kilt!
Voor de duidelijkheid, er zit geen binnenbroekje in, want dat hoort nu eenmaal niet.
Wel zit er een achterzakje voor je sleutel in, het is ademend en lichtgewicht.
Dus je wollen kilt kan in de kast, er is een hardloop kilt!
Prijs is 62 dollar en je kunt hem hier bestellen.

Posted in Hardloop Gear en Gadgets, Kleding | 1 Comment

2 dagen genieten in Zwitserland

imageDe afgelopen 2 dagen ben ik samen met Nico aan het genieten van de mooie Zwitserse Alpen. Gisteren hebben we toch iets te optimistisch naar boven gelopen. We dachten we lopen een stukje naar klein sheidegg. Uiteindelijk waren we natuurlijk gewoon boven en moesten we weer naar beneden . Het leverde een totaal van 18 km en 1100 hoogtemeters op. Eigenlijk iets te veel van het goede maar het was wel genieten. Ik was toch ook een beetje vergeten hoe ongelooflijk veel toeristen hier zijn. Vooral heel veel Japanners. Logisch want het is een prachtig gebied en dat wil iedereen zien. Daarom kun je ook op veel plekken met de trein en lift komenimage. Er staat zelfs een hotel op 2000 meter. Ietwat teveel van het goede wat mij betreft .
imageVandaag was het toch wel zinnig om wat rustig aan te doen. Dus met de auto naar een mooie waterval geweest. Erna naar een van de prachtige meren die hier liggen. Op de fiets op het gemakkie rond gefietst, wat gezwommen, wat gelegen en zo de dag door geluierd en bewogen. Heerlijk weer! Vooral deze activiteiten. imageMorgen wordt het wat anders, ze verwachten zeer heet weer. We lopen bijna alles in de zon. Dat wordt een mooie extra uitdaging.
Het mooie daarvan is dat de vergezichten prachtig zijn.
Rustig aan, maar blijven voortbewegen gaat het motto worden.
Nico en ik gaan samen lopen, tenzij een van ons een hele slechte dag heeft anders lopen we alles samen.
Morgen om 4.30 start onze 101 km eigertrail. Ik heb er ontzettend zin in.
Het beloofd een ontzettend mooi parcours te worden, ik ben heel erg benieuwd.

Posted in Reizen | 1 Comment

Kilian in de Hardrock 100 mijl, de cijfers

Afgelopen week was de mooiste, in mijn ogen, 100 mijler van de wereld, de Hardrock 100.
Eindelijk mocht Kilan Jornet meedoen en hij verpulverde het record. Bam, 22:41:33. uur.
Het parcours is van ongelooflijke schoonheid, Colorado in al zijn schoonheid. 80 Procent van deze wedstrijd wordt gelopen boven de 3000 meter.
De cijfers van kilian zijn terug te zien in movescount. Ongelooflijk, 8,27 km per uur lopen met rond de 10000 hoogtemeters en dat 160 km lang. Dan ben je van ongekende klasse.
Die cijfers zie je hier. Dan heeft hij ook nog foto’s gemaakt onderweg. En hij heeft tussen de 10 en 12 minuten op iedere aidstation doorgebracht.
Er verscheen ook nog een filmpje hoe Kilian afdaalt, de rest achter zich latend, kijk maar eens.

Posted in Trailrunning | Tagged , | 1 Comment

Fitness/ activiteiten trackers, de toekomst?

imageOngeveer 2 jaar geleden kwam Nike met de fitness tracker, de Nike fuelband.
Ondertussen zijn er verschillende merken die net zoiets op de markt gebracht hebben. Een armbandje die je om doet en die je vervolgens 24 uur lang kan vertellen of je genoeg beweegt, hoeveel je verbruikt aan calorieën, je slaap analyseert, je hartslag meet, stappen telt, je verbind met je iPhone, je activiteiten deelt op social media en het laat je zien hoe goed of minder goed je deze dag bezig bent geweest.
Bovendien kun je de armband gelijk als horloge gebruiken.image
Als je de verhalen moet geloven zou deze armband je prikkelen tot meer activiteit, ook bij de fanatieke sporters.
Ondertussen zijn er veel activity trackers op de markt, de grote merken Nike, Samsung, Polar, Garmin maar ook wat minder bekende merken zoals oa jawbone en fitbit hebben een fitness tracker op de markt gebracht.
imageDe prijzen variëren van 50 tot 200 euro.
Een leuk speeltje die wel eens verslavend kan werken en zo mensen aan het bewegen houdt. Door je heel de dag te laten zien hoeveel je hebt gedaan( of niet) en dus bewust maakt van je activiteiten is het een mooie stimulans voor veel mensen.
Het wordt denk ik tijd dat ik een tracker ga testen, ik ben wel benieuwd of het je veranderd in je dagelijkse bezigheden. Wordt vervolgd.

Posted in Diversen gadgets, Gps Sport Horloges Getest en info | 1 Comment

Op naar Eigertrail , 101 km in de Zwitserse Alpen

imageVolgende week klinkt het startschot van de Eigertrail. Pas de tweede editie maar al snel vol.
Dat was een van de redenen waarom ik deze graag nu wilde lopen, voordat er over een paar jaar lange wachtlijsten zijn. Dus hadden wij ons maar gelijk ingeschreven toen de registratie open ging. Dat was een goed idee want het zat toch best rap vol. image
De start is in Grinderwald en het wordt een reis door de prachtige Zwitserse Alpen.
Gek genoeg is dit misschien wel de plek waar ooit mijn loopcarriere is begonnen. Lang geleden zag ik een filmpje van de jungfrau marathon. Dat filmpje zat vanaf dat moment in mijn onderbewustzijn. Maar ik dacht toen dat ik dat misschien wel nooit zou kunnen met die 2 knieën van mij, hardlopen in de bergen. Ik ben ergens gaan hardlopen en liep de marathon al na 3 maanden. Na vele wegmarathons was daar het moment dat ik wist dat ik best in de bergen imagekon rennen en in 2006 liep ik de jungfrau marathon, een droom die uitkwam

Het was tegelijkertijd het begin van een grote liefde voor rennen op de trails en in de bergen.

Nu keer ik terug naar dat gebied om 101 km te genieten van de prachtige bergen in dit gebied.
101 km en 6700 hoogtemeters. Geen kattenpis. Hoogste punt is de Faulhorn op 2680 meter.
imageStart volgende week zaterdag om 4.30 uur. We hebben 28 uur de tijd.
Op de valreep nog even een slaapplek geregeld via mudsweattrails.
Woensdag rij ik er met Nico heen, 2 daagjes chillen daar en zaterdag de prachtige bergen van Zwitserland bewonderen.image

De gu gels en powershots zijn binnen. Het tenue is uitgekozen. Overigens is een zonnebril een verplicht item op de lijst van de organisatie, dat heb ik nog niet eerder gezien, maar dat terzijde.
Met 500 deelnemers is het ook niet al te druk, daar hou ik van.
Uren lang zicht op de Eiger, de Monch, de Wetterhorn, de Matternberg en de Jungfrau.
Ik kan niet wachten, Nico en ik hebben er ontzettend veel zin in. Hopelijk zit het weer een beetje mee zodat het zicht goed is. Er ligt ws nog aardig wat sneeuw wat het altijd weer bijzonder maakt. Uiteraard gaat de camera mee. Nb- de foto’s zijn van de vorige editie.

Posted in Voorbeschouwingen Wedstrijden | 2 Comments