Getest – de Polar Vantage V / Navigeren (deel 2)

Al eerder schreef ik deel 1 over de Polar Vantage V. Hieronder volgt deel 2 over de punten die nog niet aan de orde zijn geweest.Vooral het navigeren is een vraag die ik regelmatig heb gehad.

Navigeren en Routes uploaden in de Vantage
Ik pluk regelmatig een gpx file van internet en zet deze in mijn Suunto Ultra. Daarmee kan ik hele leuke routes lopen met de Suunto om mijn pols.
De grote vraag voor veel lopers is, kan de Polar dat ook?
Ja dat kan ook met de Polar Vantage V.
Er zijn 2 mogelijkheden, eigen Gpx files of gpx van Polar lopers.
Polar routes laden in Vantage
Je kunt routes in je Polar zetten van andere Polar lopers als die tenminste het profiel open hebben staan. Als je een Polar route wilt downloaden moet je in Polar Flow (de software dus) een route zoeken. Als je een leuke gevonden hebt klik je op analyseren.

Dan verschijnt de hele route op je scherm inclusief informatie. Daar zie je een icoon, route toevoegen aan favorieten.
Vervolgens alles synchroniseren en je vind de route in je horloge.
GPX laden in Polar
De andere manier is een gewoon een gpx laden in de Polar en dit heeft toch wel mijn voorkeur. Ik heb geen zin om allemaal Polar routes te gaan zoeken in accounts van sporters.
Dit doe je door naar Polarflow te gaan.

Je gaat naar Favorieten ( is ster -zie foto).
Daar kun je je route  importeren die je op je computer hebt staan als gpx.(zie foto)
Vervolgens je polar synchroniseren en je route staat in je horloge.

Als je wilt gaan lopen en de route wilt zien is het simpel. Je start een workout (dus je kiest een sportprofiel) en klikt linksboven op het radartje en daar vind je de route die je hebt geupload.
Je kunt kiezen hoe je de route wilt starten: Beginpunt route , Routepunt onderweg, Eindpunt, omgekeerde richting of Punt onderweg, omgekeerde richting .
Het horloge geeft aan als je het startpunt gevonden hebt.
Je kunt maximaal 100 favorieten routes in je horloge opslaan. Zijn het er meer dan gaat hij overschrijven.

Smartphone meldingen
Onder het kopje – instellingenalgemene instellingen – smartphone meldingen  kun je meldingen activeren. Er zijn twee opties, simpelweg uit of aan, bij niet trainen. Dus tijdens een training is het niet mogelijk om meldingen te ontvangen. Als je een melding hebt gekregen (trilling) zie je onder in scherm een rood stipje. Hiermee kun je de melding tevoorschijn halen. Je ziet niet de tekst, wel van wie je de melding hebt gekregen, zowel van whats up als van Instagram ed.

Fitnesstest
Via de links onder knop kom je bij testen, daar vind je oa de fitnesstest. Als je dat 1 keer in de week doet heb je een goed overzicht of je nu progressie qua conditie maakt of niet.
Je hoeft alleen maar te gaan liggen met je hartslagmeter om en de test te starten. Het geeft je na 5 minuten een cijfer van je VO2max en een beoordeling. Zo kun je een mooie tendens in kaart brengen.

Serene™ geleide ademhalingsoefening
​​Serene™ is een geleide oefening voor diepe ademhaling.
Tijdens de ademhalingsoefening helpt je horloge je met een animatie op het display en met trillingen om een regelmatig, langzaam ademritme vast te houden. Serene meet de reactie van je lichaam op de oefening en geeft je feedback in realtime over hoe het met je gaat. Na de oefening krijg je een overzicht van de tijd die je in de drie sereniteitszones hebt doorgebracht. Hoe hoger de zone, hoe beter de synchronisatie met het optimale ritme. Hoe meer tijd je in de hogere zones doorbrengt, hoe meer positieve effecten je op de lange termijn kunt verwachten. Als je de Serene ademhalingsoefening regelmatig doet, kan dit je helpen stress onder controle te houden, de kwaliteit van je slaap te verbeteren en je gevoel van welbevinden te verbeteren.
Via knopje linksonder vindt je het menu Serene. Persoonlijk gebruik ik deze functie niet. Maar voor degene die bezig zijn met ademhalingsoefeningen een mooie aanvulling.

Orthostatische test 
Voor deze test heb je een hartslagband nodig. De Orthostatische test is een algemeen gebruikt hulpmiddel voor het volgen van de balans tussen training en herstel. De test laat zien hoe je lichaam reageert op training. Naast veranderingen als gevolg van je training zijn er nog veel andere factoren die je resultaten van de Orthostatische test kunnen beïnvloeden, zoals mentale stress, slaap, een latente ziekte en omgevingsfactoren (temperatuur, hoogte). De test is gebaseerd op de meting van de hartslag en de hartslagvariatie.
Deze test heb ik nog niet gebruikt. Voor verdere info moet je maar even dit lezen. Deze test zal ik nog wel een keer uitproberen.

Conclusie Polar Vantage
De Vantage V is een supermooi horloge met enorm veel functies. Er volgen nog steeds updates en het horloge wordt alleen maar mooier. De gebruiksvriendelijkheid is top. Een volwaardig horloge waar ook de ultraloper mee uit de voeten kan. Zeker door de 1 seconde fix en 40 uur batterij combinatie.
Maar ook doordat je er mee kunt navigeren maakt het een volwaardig sporthorloge.
De software van Polar die gratis is te downloaden maakt het compleet. Mooi, overzichtelijk met alles erop en eraan.
Kosten Vantage V – 499 euro
Kosten Vantage M – 279,90 euro.
via deze link kun je de verschillen zien tussen de Vantage v en M .
Oh ja, er zijn verschillende kleuren horlogebandjes verkrijgbaar.

Keep on Trailing – Bearsports

Het zijn barre tijden voor veel bedrijven. Zo ook voor de organisaties die trails organiseren en daar hun brood mee verdienen. Dus zoeken zij ook naar oplossingen.
Beartrails heeft alvast een mooi nieuw project gestart. Zelf lopen met een gpx die je kunt kopen. Ik vind het een mooi iniatief zolang we allemaal in onze regio blijven en solo lopen.
Als nu al die organisaties dat doen in hun eigen gebied dan komt er toch wat geld binnen en kan iedereen toffe routes lopen in hun eigen omgeving .
Oh ja, Beartrail komt ook met oriëntatie loopjes, ook heel leuk om te doen!
Alle info vind je hier.

Bij Keep on Trailing (KOT) hebben we een aantal leuke trail routes in Zuid-Limburg uitgezet die jullie via GPS kunnen lopen. We hebben beginplaatsen gezocht waar het niet extreem druk is, waar je goed kunt parkeren en van waaruit mooie routes te lopen zijn. Er zijn diverse afstanden met bijbehorende hoogtemeters per locatie. Voor ieder wat wils.

Omdat we in dit corona tijdperk onze evenementen noodgedwongen moeten afgelasten zijn onze inkomsten tot het nulpunt gedaald. Met deze Keep on Trailing Trails hopen we jullie toch nog iets moois aan te kunnen bieden tegen een kleine vergoeding. Stuur een mail naar info@bearsports.nl met de trail die je graag wil lopen en maak een minimale bijdrage van 5 euro (meer mag ook) over naar NL27RABO0149289456 t.n.v. R. Beeren. Nadat het bedrag is overgemaakt sturen wij jou de GPX data toe en kun je lekker gaan trailen. Mocht je echt genoten hebben van de route dan mag je altijd nog een extra bijdrage storten op bovenstaand bank nr. Mocht je opmerkingen hebben over de trail dan horen we die ook graag via info@bearsports.nl

Klassementen:
Mail na je run ook even je tijd door (liefst met strava) dan maken we per afstand een klassement op. Dit is natuurlijk geen verplichting.

Valkenburg
Afstanden (hoogtemeters): 8km (200), 12km (260), 16km (360) en 21km (480).
Parkeren: Parkeerplaats Nachtegaalstraat 25 (café Cascade) in Vilt, Nederland

Maastricht
Afstanden (hoogtemeters): 8km (240), 14km (400) en 20km (570).
Parkeren: Parkeerplaats bij Chalet d’n Observant, Lage Kanaaldijk 117 in Maastricht, Nederland

Gulpen
Afstanden (hoogtemeters): 8km (220), 15km (430), 20km (570) en 25km (700).
Parkeren: Parkeerplaats Klimhal Rocca, Landsraderweg 13 in Gulpen, Nederland

Gronsveld
Afstanden (hoogtemeters): 9km (190), 15km (350), 20km (450) en 28km (630).
Parkeren: Parkeerplaats Sporthal ’t Vroendel, Keerderweg 1 in Gronsveld, Nederland

Epen-Vijlen
Afstanden (hoogtemeters): 10km (270), 16km (450), 22km (670), 30km (1.000)
Parkeren: tegenover Camping Rozenhof, Camerig 12, Vijlen, Nederland.

Nieuw!
Geleen-Sweikhuizen
Afstanden (hoogtemeters): 10km (250), 15km (250), 20km (400), 25km (550), 40km (550), 57km(950)

Parkeren: Parkeerplaats Biesenhof, Biesenweg 1 in Geleen, Nederland.
Keep On Trailing!

Hoe onze beroepsgroep plots het middelpunt van de wereld is geworden

Ik werk al bijna 40 jaar in de zorg en meer dan 20 jaar op de intensive care en spoedeisende hulp. Twee weken geleden moest ik altijd aan iedereen uitleggen wat een IC/ SEH verpleegkundige is. Verpleegkundige begrijpt iedereen, maar als er IC en SEH voor gezegd wordt, is het anders.
Fast forward – twee weken later. 
Plots heb ik een van de meest belangrijkste beroepen van de wereld. Iedereen kent de woorden IC en SEH. Men weet hoe beademingsmachines eruit zien en kent het principe buikbeademing. Je ziet video’s van IC’s en de technische apparatuur waar wij mee werken is bekend. Heel Nederland weet plots hoe een IC of SEH eruit ziet en wat wij ongeveer doen. Intensivist Gommers krijgt waarschijnlijk een lintje en wordt samen met Jaap van Dissel persoon van het jaar (en terecht!).
Ik en al mijn collega’s zijn de helden van het land, sterker nog, van de wereld!
Dat vind ik lastig.
Wij werken altijd hard, op de IC, op de spoedeisende hulp, op de verpleegafdelingen, in heel de zorg. En plots zijn we het middelpunt van de Coronacrisis.
En ja, we werken veel meer dan anders, omdat de zorg opgeschaald is en je ineens het twee/drie dubbele aantal bedden en dus patiënten hebt.
Maar wij kunnen dat en met alle andere handen in het ziekenhuis die ons ondersteunen doen wij het maximale. Het is ons werk, alleen nu lastiger en vooral drukker.

Ik heb moeite met een aantal dingen die ik in de media lees en zie. Velen roepen maar wat. Open de lege ziekenhuizen, zet er beademingmachines neer van het leger en klaar. Tuurlijk, de werkeloze ondernemer kan dat best runnen.
Of de horror verhalen over de dood bij een Corona patiënt. Er zal nooit iemand in een Nederlands ziekenhuis een horror dood sterven. Corona of geen corona. Wij hebben in Nederland een fantastisch zorgstelsel met hele professionele zorgverleners die ervoor staan dat dit niet zal gebeuren.
Het feit dat ouderen terwijl ze nu nog gezond zijn na moeten denken of ze beademd willen worden als zij besmet raken met Corona, is mensonterend lees je op sites. Maar, daar moet iedere oudere altijd over nadenken. Want op een IC terecht komen aan de beademing betekent nogal wat.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Er gebeuren ook veel hartverwarmende dingen en ook dat vind ik soms lastig.
Plots krijgen we eten, voedselpakketten, bloemen, bonbons, wordt er geklapt, zijn er spandoeken en hartjes. Allemaal superlief en ik waardeer het enorm, maar ik word er toch ook wat ongemakkelijk van.
Wat is er anders dan drie weken geleden toen wij ons werk deden? Ja het is crisis en dat raakt ons allemaal, maar toch. Een paar weken geleden werden zorgverleners nog te pas en te onpas uitgescholden.
Bovendien zijn er vele beroepen waarin hard gewerkt wordt. Als ik alleen al denk aan onze schoonmakers in het ziekenhuis of de medewerkers van de supermarkten die overuren maken. En wat te denken van de groep ZZP-ers en ondernemers die werkeloos thuis zitten en heel graag keihard zou willen werken? Omdat ze anders de huur niet kunnen betalen en straks een failliet bedrijf hebben.
Dat wij dan de heldenstatus krijgen, vind ik lastig. Misschien ga ik te lang mee voor dit. Het is zeker geen ondankbaarheid, maar meer ongemakkelijkheid.

Maar ja, ik zou Martine niet zijn als ik me dan toch niet een beetje mee laat voeren in de flow. Als ik dan een held ben, wie wil mij dan sponseren voor als ik weer kan rennen in de bergen met mijn heldencape om? Gewoon een paar mooie loopsetjes en schoenen, daar wordt deze held best blij van in deze moeilijke tijden. Of welk sportmerk wil dryfit shirts doneren aan ons ziekenhuis, zodat wij die onder de isolatiepakken kunnen dragen? Want je zweet je namelijk de pestpokken heel de dag. Of een merk met een lekker dagcremetje, hoe lekker is dat na een dag met een masker opgelopen te hebben?
Of mooie biermerken die een paar kratten (speciaal biertjes) sponsort, zodat we er na een dag hard werken een open kunnen ploppen? Of Welness Nederland die ons een jaar abonnement geeft als deze crisis voorbij is? Ik zie genoeg mogelijkheden.
Meld je gerust aan, wij helden worden er blij van, ongemakkelijk of niet, dat nemen we dan wel op de koop toe.

3 dagen zwerven in de Vogezen – toen was geluk nog heel gewoon

De afgelopen 1.5 week zijn we in een soort nachtmerrie gekomen in Nederland. Waar iedereen dacht dat het wel mee zou vallen en het de vervanmijnbedshow leek is er nu een nieuwe realiteit. Voordat ik officieel vorige week vrijdag hoorde dat ik het land niet meer uit mocht als zorgverlener was ik donderdag na het werk met Tonkie al op weg naar de Vogezen.
Ik zou samen met Yvon drie dagen gaan lopen. De routes had ik ingetekend op de kaart en we hadden een hut besproken zodat we een tweedaags rondje konden lopen met rugzak(je) en dan nog een ochtend een andere mooie route lopen.
De start was in Wildenstein, een uitgestorven dorp vlak bij La Bresse.
Dat ligt op 572 meter hoogte. Ik had de route niet in gpx dus alles met de kaart en kompas. Een mooie uitdaging.
Het begint met een fikse klim door het bos om uiteindelijk uit te komen op de berg(jes) van de Vogezen. Mooie uitzichten ! We klimmen toch mooi naar 1170 meter.
We lopen over de toppen van de Vogezen, allemaal niet heel hoog maar wel echt een prachtig deel. De Batteriekopf, Rottenbachkopf en de Rainkopf. Het deed mij erg aan Ierland denken.
Hier en daar komen we een Auberge tegen maar alles is dicht.
Het begin is alles groen maar op een gegeven moment komen we toch echt in de sneeuw terecht. We zakken soms tot onze knieën weg. Zwaar lopen maar super mooi.
We dalen af richting eerst Lac Fishboedle en klimmen vervolgens richting Lac de Schiessenrothried. Er volgt nog een klim en zware stukken door sneeuw. We kunnen het pad amper vinden en moeten soms echt goed zoeken. Op sommige momenten zijn we echt het pad volledig kwijt en lopen terug waar we voor het laatst op het pad zaten.
Het kaart lezen gaat goed maar op sommige momenten heb ik ook twijfel. Maar gelukkig vinden we steeds de weg. De tijd gaat namelijk dringen en je wilt toch niet in het bos lopen zonder licht.

Dus houden we de vaart erin en als we een fikse klim maken in het bos zouden we als we nog een keer dwars door de sneeuw oversteken een hut moeten zien.
En dat klopt, moe en opgelucht dat we op tijd in de hut zijn is het eerst eens tijd voor een heerlijke blonde tap, die is meer dan verdiend. 22 km en 1600 hm volgens de suunto.
De dames in de hut maken een lekkere maaltijd klaar en met maar drie anderen mensen in de hut hebben we een 4 persoonskamer voor ons alleen.
De volgende dag besluiten we om naar Col de la Schlucht te lopen en via dezelfde weg weer terug. Het deel wat ik graag wilde doen, Sentier Des Roches is normaal gezien al een pittig stuk maar met de sneeuw en in de morgen het opgevroren sneeuw misschien niet zo goed idee om nu te lopen. Dus die slaan we over.
We maken een heen en weertje en lopen weer langs de hut op weg naar de Hohneck. Dat stuk ziet er fantastisch uit met een paar meter sneeuw in de flanken. We komen vandaag iets meer wandelaars tegen omdat er een parking bij de Hohneck is.Vanaf de Hohneck doen we nog een ander topje aan en lopen nu ipv via de toppen die we de vorige dag al gedaan hebben langs de Westelijke kant.
Het levert een paar mooie uitzichten op meren die we nog niet eerder zagen.
We zoeken wat naar het GR pad, want we zitten net iets lager maar zien dan toch erboven een pad lopen, inderdaad het GR pad.
Van het groen komen we weer in hele stukken sneeuw terecht.
Alles ziet er tof uit zo in de sneeuw ondanks dat het lopen wat lastiger is en vooral soms lastig om een pad te vinden. De bewegwijzering is niet heel duidelijk dus je moet het echt met de kaart doen.
Uiteindelijk komen we in een heerlijke afdaling  door het bos die ons weer naar Wildenstein brengt en waar geen sneeuw ligt. Vliegen over de paden.
Een prachtige tweede dag, 20 km en 1000 hm.
Zondag was het plan om een rondje Lac De Corbeau te doen. Dat meer staat bekend als een van de mooiste meren in de vogezen.
Als je er naar toe rent via het bos is het een paar km vanaf waar wij de auto geparkeerd hadden. Dan kun je beneden een rondje om het meer lopen maar je kunt er ook bovenlangs omheen.
Je klimt 450 hoogtemeters en uiteindelijk kom je op een uitkijkpunt want een geweldig uitzicht oplevert. Wij zijn rechts van het meer via het moeilijkere pad omhoog gegaan. Daar lag ook nog aardig wat sneeuw. Via de andere kant zijn we afgedaald waar er bijna geen sneeuw lag en we een toffe afdaling naar de auto konden maken.
10 km en 450 hm .
En dat waren dan de laatste km’s in de ‘bergen’ voor een langere tijd.
Wat een geluk dat we dit nog net mee konden pikken.
Voor nu is het sporten op een lager pitje en zal het werk op maximaal gaan. Laten we hopen dat we dit snel onder controle hebben en we allemaal weer van de bergen kunnen genieten. Zolang dat niet kan droom ik weg in tijden van onzekerheid naar oa deze drie dagen.

Denk in mogelijkheden, ook in moeilijke tijden.

Veel mensen vergelijken de C-crisis al met een oorlogssituatie, alleen is de vijand nu een virus dat Corona heet. Veel nieuws wat klopt, maar er is ook veel fake nieuws, wat mensen bang maakt en veel vragen oproept.
Ik krijg er best veel vragen over omdat ik nu eenmaal in de zorg werk.
Het beste advies is gewoon je gezond verstand gebruiken. Volg nieuws wat betrouwbaar is. Op de site van het RIVM is alles te vinden, vragen en antwoorden.
Ik zou hier natuurlijk een heel verhaal kunnen vertellen over mijn werk op de IC en de Spoed maar dat ga ik niet doen. Ik heb het liever over alle positieve dingen die voort komen uit ellende.
Want dat is toch mooi van de mens, dat we allemaal opstaan en proberen het om te draaien en het beste er van te maken. Er gebeuren een hoop positieve dingen die ontstaan zijn uit iets naars, en dat is mooi.
Onze straat app is nu bereikbaar voor de mensen die hulp nodig hebben. Zo zorgen we voor elkaar in onze buurt.
Bedrijven brengen spullen die over zijn naar de voedselbank, maar ook naar de zorginstellingen. Zo worden er door bedrijven bloemen, eten en bonbons gebracht naar ziekenhuizen.
Er wordt thuis les gegeven en thuis gewerkt, wat denk ik een hele nieuwe boost brengt in het gezin. Mooi om te zien hoe creatief ook het onderwijs is.
Muzikanten streamen live concerten van huis en je kunt geld doneren als je wilt.
Jongeren gaan boodschappen doen voor mensen die dat nodig hebben.
Medische studenten gaan op kinderen passen van mensen in de zorg.
Restaurants gaan thuisbezorgen aanbieden. Ik ga daar zeker gebruik van maken om zo die groep ook geld te laten verdienen.
Als ik naar mijn werk rij met de auto kan ik zo door rijden en de trein is in de morgen leeg.
Ik heb de NS gevraagd of ik nu mijn racefiets gratis mee mag nemen omdat er toch niemand in de trein is en ik een vitaal beroep heb. Maar nee, het antwoord was, Helaas is het niet mogelijk om voor bepaalde doelgroepen uitzonderingen te maken op vervoersbewijzen. Gemiste kans NS, zeker omdat er nu steeds meer treinen uitvallen.
Gisteren heeft de Feyenoord supportersclub grote spandoeken opgehangen bij alle ziekenhuizen in Rotterdam, Sterker door Strijd. Een mooi gebaar.
Overigens vind ik het wel lief dat men vind dat wij oa in de gezondheidszorg nu plots helden zijn. Maar dit is werk wat we iedere dag doen, het is zeker drukker en we moeten harder werken maar dit is wat we doen. Dat maakt ons geen helden.
Veel verpleegkundigen hebben nu een ‘I can not stay at home, I am a nurse’ dingetje om hun profiel foto. Maar, volgens mij kon ik ook niet thuis blijven voor de Coronacrisis en was ik toen ook al een nurse. Ik ben waarschijnlijk iets te nuchter voor die gekkigheid.
Maar het gebaar van iedereen is mooi.

Dan hebben we nog het sportleven.
Ineens is je agenda leeg. De komende 4 weken had ik toevallig ieder weekend een wedstrijd, trainend naar de Costa Brava stage race. Nu dus niet meer.
Gelukkig bestaat mijn sportleven uit buiten dingen doen en mogen we nog naar buiten om te sporten. Er zijn landen die alles op slot hebben en waar dat ook niet mee kan. Reden om je te houden aan sociale afstand, ook met sporten, zodat we dit kunnen blijven doen.
Er worden wedstrijden gecanceld en mensen gaan vervolgens een social trail organiseren waar groepen bijeen komen. Doe dat nu gewoon niet.
Fietsen met mijn fietsclubje doe ik ook even niet als we met een grotere groep zijn. En als we met een klein groepje fietsen houden we afstand.
Ik probeer wat geïsoleerder te leven om mijzelf te beschermen, zodat ik geen risico vorm voor anderen, zeker met mijn werk. Dus ga ik alleen fietsen, minder gezellig maar ook leuk.
En ik heb mogelijkheden in onze sportkamer. Aangezien nu alle sportscholen dicht zijn, is verhuren misschien nog een leuke bijverdienste.
Er zijn genoeg mogelijkheden om jezelf uit te dagen qua sport als je dat zou willen. Ga een rondje rennen en maak FKT (fast known time) van een rondje. Zo kun je met anderen een competitie maken, mocht je daar behoefte aan hebben. Op Strava staan ook 1000den uitdagingen.
En voor iedereen die zich ingeschreven heeft voor een wedstrijd en het geld kan missen, denk aan de ondernemers die hun geld verdienen met wedstrijden organiseren. Die hebben voorlopig geen inkomsten. Dus maak er geen punt van en laat het zo.

Sommige mensen vinden het lastig om zich te vermaken in huis. Wees creatief, lees een goed boek, luister naar mooie muziek, schrijf brieven, maak een mooi plan voor als je weer naar de bergen mag, pak kaarten en ga dromen, maak een legpuzzel, maak je fotoboeken nu eens eindelijk, begin aan de voorjaarsschoonmaak of rust gewoon uit.
Ik moet werken dus als iemand nog tijd over heeft, we zoeken nog een schoonmaker voor in huis……..

Ultralopen – groter dan ooit – De cijfers.

Er is een mooie studie gedaan over de trends in ultrarunning over de afgelopen 23 jaar. Men heeft  5,010,730 resulaten van 15,451 ultra running evenementen bekeken en dat maakt het de grootste studie in de sport tot nu toe. De studie is gedaan in samenwerking met de IAU. De studie kijkt naar de data van 1996 tot 2018.
Het is zeker de moeite waard om te lezen en dat kun je hier doen. Leuke statistieken ook. Heb je daar geen zin in dan lees je hieronder de key results.

  • Vrouwelijke ultrarunners zijn sneller dan mannelijke ultralopers – als de afstand langer is dan 195 miles. Hoe langer de afstand hoe kleiner het gat tussen mannen en vrouwen wordt. Boven de 195 miles is het verschil nog maar 0,6 Procent. Op de 5 km is dan 17,9 procent.
  • Deelname is toegenomen met 1676% – er zijn nog nooit zoveel ultrarunners geweest.
  • Meer ultra lopers doen mee aan meerdere events per jaar – in 1996 rende 14% in meerdere races. Dat is toegenomen naar 41 %.

  • Er zijn meer vrouwen in ultra running dan ooit, 23 % van de deelnemers zijn vrouw. Dat was 23 jaar geleden nog maar 14 %.
  • Ultralopers waren nog nooit zo langzaam. De gemiddelde snelheid in 1996 was 11.35 min/mijl, nu is het 13,16 min/mijl.
    Men denkt dat niet individuele lopers perse langzamer zijn, maar de langere afstand meer lopers aantrekt die niet goed voorbereid zijn op die aftand omdat de sport meer mainstream is geworden.
  • Lopers verbeteren hun snelheid in de eerste 20 races.
  • Het snelste ultra running land is Zuid Afrika, dan Zweden en Duitsland. Nederland staat bij de vrouwen op plaats 4. Bij de mannen op plaats 5.
  • Er uit een record aan lopers die naar het buitenland reizen om een race te lopen.
    10,3 % lopers reist naar het buitenland .
  • De gemiddelde leeftijd is verlaagd met 1 jaar in de laatste 10 jaar. Het is van 43,3 jaar naar 42,3 jaar.
  • Het aantal ultras is toegenomen, het aantal ultras per jaar is van 1,3 naar 1,7 jaar gegaan de laatste 23 jaar.


    Met dank aan Runrepeat.com

Dutch Marines Trail 2020

Vandaag was de vierde editie van de Dutch Marines Trail, georganiseerd door, juist, de Mariniers.
Drie afstanden, 5,10 en 15 mijl.
De start is bij doorn. De mannen hadden het goed geregeld. Een grote Parking, boogtenten met veldbedden om je om te kleden en je spullen achter te laten. Een tijdsmeting, muziek, alles erop en eraan.
De 15 mijl ging als eerste weg, een niet heel grote groep.
Maar eerst een briefing. Als je niet wist dat het een defensie event was, dan kwam je erachter bij de briefing.
Het is gemarkeerd met oranje linten, iedere 300 meter zie je wel een lint. Zoniet, durf dan terug te lopen’ .
‘ Het is eigenlijk Kako ( kaartlezen en kompas lezen) voor dummies’.
En toen werden we weg geschoten, Lia en ik hadden ons als laatste opgesteld omdat we gewoon een duurloop wilden doen.
En binnen 1 minuut was iedereen weg, ws een aantal ook veels te snel, maar dat zou de tijd wel uitwijzen.
En zo liepen we over mooie paadjes die op sommige stukken echt sloten waren en veel blubber. Maar echt met zorg uitgezet.
Er waren geen posten, gewoon zelfvoorzienend, zoals een marinier zou doen.
Na een km of 6 haalde we de eerste in die te snel was gegaan.
Na een km of 11 komen er wat lopers in zicht. Lia spot een vrouw en als we langzaam dichterbij komen zien we dat het inderdaad een vrouw is . Bij km 14 gaan we er voorbij, stiekem zijn we toch vanzelf wat sneller gaan lopen.
We halen nog een paar lopers in en verbazen ons over het gebied. Echt mooi en veel single tracks.

Het laatste deel zitten een paar mooie klimmetjes in maar het einde komt in zicht. Daar maak je nog een lusje en dan is daar de finish.
Wij zorgen dat ons nummers tegelijk over de streep gaan want we zijn derde vrouw (vd 5 :-)). Samen gelopen is samen derde.
Maar het reglement zegt dat er 1 derde is. Wij zijn het er niet mee eens en de mannen zijn zo sportief dat we wel samen op het podium kunnen , alleen is Lia officieel derde.
25 km en 300 hoogtemeters in 2.40 uur.
We krijgen nog een Lupa (lunchpakket) en een Radler.
Super georganiseerd en echt een hele mooi ronde !
Volgend jaar zijn we er weer bij (als de baas het goed vind)

 

Een duurloop en mtb tocht in mooi Brabant

Je kunt er niet veel hoogtemeters maken maar mooi is Brabant wel. Dus een weekend vanuit huis sporten is ook zeer de moeite waard.
Dat begon gisteren met een duurloop van 30 km. Dat is lang geleden. Aangezien ik plots een startnummer heb voor de Rotterdam marathon is het wel handig om wat duur op de weg te doen. Een uitvaller op het werk zorgt voor een startnummer in Rotterdam.
Dus vanuit huis een route ingetekend en een mooi rondje van 30 km gelopen. De eerste 2 uur was het heerlijk lente weer, eindelijk in korte broek!  De laatste 10 km gingen niet vanzelf en de verleiding voor een short cut was heel aantrekkelijk. Maar ik had met mezelf afgesproken om 30 km te lopen, en dus werd het 30 km. Het bad erna deed deugd.
Vanochtend besloot ik om toch een tourtochtje op de mtb te doen.
Die werd georganiseerd door Pek en Slik, een lokaal clubje fietsers. Nergens een site te vinden dus maar gewoon naar het adres gereden. Bij een garagebedrijf op een industrieterrein in Essen vond ik de start. Weinig mensen maar het was dan ook al 10 uur.
Een leuke ronde van 40 km door de bossen van Essen, Roosendaal en Ruchphen, stukken over de mtb routes maar ook hele stukken over paden die ik niet kende.
Op 25 km een prima post(je) met soep, drinken en eten.

De wind en regen waren wat minder maar daar wordt je groot en sterk van.
De laatste 5 km gingen langs de weilanden en een stuk asfalt. Daar haakte nog een man aan die volledig naar de klote was, zoals hij zelf zei. Achter mijn rug zodat hij wat uit de wind bleef haalde we samen de finish en was de beloning een paar pannenkoeken en een Blonde Leffe. De garage was ongebouwd tot lokale kroeg met een bar en een tap.
Weer een mooi tochtje, de laatste georganiseerde tourtocht van de winter.
Ik heb er enorm van genoten, al die mooie tochten in de buurt.
En zo was het toch best een goed trainingsweekendje. Komende week wordt het nogal een pittige week qua hardloop km’s. Eens kijken hoe dat uit gaat pakken.