Bergsport mini Symposium – Wat kan mij nou overkomen in de bergen?

Ben jij actief in de bergen en wil je meer weten, vooral medisch gezien? Dan is dit mini symposium iets voor jou!

Datum : 18 december 2019
Aanvang : 19.30 – 21.30
Plaats :
Intersport Zierikzee
Grevelingenstraat 6
4301XX Zierikzee
Kosten : 25 euro per persoon incl koffie en thee

Tijdens dit symposium verteld Martine Hofstede ons wat we moeten weten om goed voorbereid de bergen in te gaan.  Onderwerpen die onder andere aan de orde komen zijn:

  • Wat te doen bij noodweer?
  • Hoe bereid  je je voor op een trip naar de bergen
  • Wat moet je minimaal bij je hebben als je de bergen in gaat?
  • EHBO in de bergen waarbij verschillende specifieke punten aan de orde komen zoals
    • blaren,
    • hoogteziekte,
    • onderkoeling,
    • bevriezing,
    • trenchfeet
    • wat zit er in e EHBO kit?
    • ect.
  • via deze site kun je je inschrijven.
Posted in Geen categorie, Hardlopen Algemeen, Sporten Medisch | Tagged , , , , | Leave a comment

Where Dreams go to Die – Gary Robbins and the Barkley Marathons

Ondertussen kent iedereen The Barkley marathon. De race met bijna alleen DNF ieder jaar weer.
Gary robbins deed er twee keer aan mee en het dramatische verhaal is in een video vast gelegd.
Een dik uur genieten. Mocht je nog ambities hebben om het ooit te lopen, kijk deze docu even dan weet je dat het voor maar weinig mensen is weg gelegd.

Posted in Films, Sport Boeken en Films | Tagged , , | Leave a comment

Veldtourtocht Terheijden – modder en singletracks

Terheijden ligt in mooi Brabant en is niet zo ver van huis. Vandaag was er een Veldtourtocht van 35 en 55 km.
Inschrijving ter plekke a 5 euro en een groot veld om te parkeren. Het begin was goed.
Erna kwam ik erachter dat ik een bidon was vergeten en dat ik maar 1 fietshandschoen had. De andere was uit mijn tas gevist door Flynn bleek later. Gelukkig had Concita een paar extra en kon ik een flesje Aa gebruiken als bidon.


Met Concita en Patrick fietste ik de weilanden in. Het had enorm geregend gisteren en het was een modderzooi. Wat een gezwoeg zeg, volledig in het rood en we waren nog maar pas begonnen.
Na een km of 5 kwamen we Jack tegen en zo zouden we met 4 de tocht uitrijden.
Via velden en weilanden ploegden we door de modder tot we op een splitsing kwamen.
35 of 55 km, we hadden er 12 gedaan.
Normaal gezien zou je gewoon 55 km volgen maar de eerste 12 waren zo pittig dat we toch een momentje overleg hadden. Als het 55 km zo zijn zijn ging het een helletocht worden.
We waren er toch wel snel uit, 55 km en zou het echt zo zwaar blijven en we er klaar mee zouden zijn konden we altijd een short cut nemen.
Het bleek een goede keuze te zijn. We gingen het bos in en er volgden veel single tracks.
Voordat we bij de drinkpost waren lag er een enorm veld bij Breda waar men met behulp van lint een soort cross parcours had gemaakt. Gaaf gedaan, met korte scherpe bochten, pittige klimmetjes en steile korte afdalingen, wel een paar km lang.
Erna de drinkpost, top verzorgd, bananen, koek, choco en thee.

Het tweede deel van de route kwam eraan. Wederom stukken bos, soms een stukje asfalt waar je dan weer een lusje bos meenam.
Ergens kwamen we op een groot deel van de mtb parcours Dorst en het Cadettenkamp. Hele toffe single tracks met lekkere bochten waar je constant gefocust moet zijn.
De route was ook uitstekend uitgepijld. Geen enkele keer mis gereden.
Na bijna precies 55 km waren we weer in Terheijden.
Daar was nog een heerlijk erwtensoep en uiteraard een Trappisten biertje, die was meer dan verdiend!
Top georganiseerd tourtocht en heel pittig en tof parcours.
Zet hem gerust in je agenda voor 2020 – het eerste weekend van November.

Posted in Fiets info | Tagged , , , | Leave a comment

Nazomer slaap – nu herfst en winter actie!

Afgelopen twee maanden waren nogal hectisch. Allemaal toffe dingen maar het zorgde ervoor dat ik minimaal heb getraind. Ik was bijna niet thuis en er was geen ruimte voor trainen.
Eigenlijk is minimaal trainen wel een beetje het verhaal van 2019.
Een druk jaar zover met veel andere dingen en weinig hardloop km’s.
Het begon al met een fractuurtje aan mijn hiel begin van het jaar. Daardoor ben ik pas weer wat gaan lopen in Maart. Wel heb ik meer gefietst dan ik de afgelopen jaren heb gedaan. In Brabant fietsen met de Bikeladies is leuk.
Ondanks minimale loopdingen ben ik gelukkig wel veel in de bergen geweest.
Qua wedstrijden was het ook minimaal. Tromso en de Pyreneeën stage race waren de enige echte wedstrijden.
Allemaal niet erg want ik heb dit jaar hele toffe dingen gedaan.
De zomer en winter cursus Mountain Emergency Medicine in Zermatt waren werkelijk fantastisch.
Dan was er de jaarlijkse wandelweek in de Ecrin, wat een tof gebeid! Verkenning tochtjes met Nico in de bergen waar we altijd enorm van genieten.
Als begeleider mee naar het WK ultratrail in Portugal, hoe tof was dat!
Een skiweek met mijn lief en mijn zus, en een prachtige vakantie in Namibie en Botswana. Daartussen nog wat defensiedingen en twee weken geleden het eerste project met PeopleinProgress – outdoor coaching. Wat een groot succes was en zeker vervolg gaat krijgen.
Kortom, een mooi jaar qua alles, alleen wat weinig getrain.
Komende periode is het iets rustiger, niet zoveel op pad voor werk en wat regelmaat.
Dus is het tijd om weer eens echt te gaan trainen.
Voorzichtig ben ik aan het kijken naar wat leuke projecten voor 2020 en er staan al wat leuke dingen op de agenda. Dus tijd om weer in shape te komen.
Het eerste toffe project is de Costa Brava Stage Run in April. 125 km en 4300 hm in 3 etappes.

Vanaf deze week gaat er dus weer 4 a 5 keer in de week getraind worden. Meer lopen, minimaal 1 x krachttraining en fietsen. Wat leuke mtb tourtochten staan al op het programma. Als het weer ok is, is een rondje op de racer ook leuk.
Normaal gezien heb ik altijd een soort winterstop na een drukke zomer. Die slaan we nu maar over na een mager trainingsjaar en een nazomer stop van 2 maanden.
Ik heb er zin in! Laat de herfst en de winter maar komen!

Posted in Trainingen 2018/2019 | Tagged | Leave a comment

Namibie en Botswana – zet het gerust op je reislijst!

Vandaag zijn we net een week terug van een fantastische vakantie in Namibie en Botswana.
Een korte resume voor degene die ooit nog eens zoiets willen doen en wat tips kunnen gebruiken.
Wij hebben in totaal 4600 km gereden, dat is best veel maar voelde absoluut niet zo. De meeste dagen reden we niet meer dan 200 a 300 km. Een aantal dagen was het rond de 600.
Op de off road wegen doe je er uiteraard langer over maar de omgeving is prachtig dus dan maakt het niet uit qua tijd.

Wij hebben alles zelf geboekt via internet. Het was steeds weer spannend of we op een
Boekingslijst stonden. Verrassend genoeg was dat steeds zo.
De campings klopte steeds en ook wat tripjes met een gids klopte. Omdat het hoog seizoen was wilden we bepaalde dingen geregeld hebben zoals een trip in Okavango delta. Ook die zaken waren allemaal prima voor elkaar.
De campings hebben we gevonden via research online en soms gewoon via google maps de weg langs op je computer. Zo vonden we toch ook toffe campings.
Omdat we af en toe in een goed bed wilden slapen ipv de tent hadden we drie keer een Airb&b geregeld. De plekken die we geboekt hadden waren super!

Het rijden met de jeep ging prima. De halve dag cursus landrover rijden vonden we achteraf wel fijn. Het gaf ons wat vertrouwen, zeker toen we vast zaten in los zand.
Wij hebben geen enkel moment van onveiligheid gehad in die weken. Natuurlijk moet je in de grotere plaatsen opletten maar dat is niet anders dan in iedere grote stad in Nederland.

Kortom, Nambie en Botswana is echt een supertrip om te doen. Namibie heeft meer schoonheid en afwisseling qua land. Maar Botswana is the place to be qua wild.
Wij hebben een van de mooiste vakanties tot nu toe gehad. En dat zegt veel.
Het rijden met een auto en kamperen zorgden voor een enorm outdoor gevoel. Veel toeristen slapen in lodges, dat is een keuze. Maar het zorgt voor veel luxe en juist het kamperen geeft extra glans.

Posted in Reizen | Tagged , , , , | Leave a comment

Hardlopen in Namibie en Botswana

Over het algemeen doe ik niet perse heel veel aan sport als we op vakantie zijn maar uiteraard probeer ik wel altijd wat loopjes in een nieuw gebied te doen.
Ik wist vantevoren al dat het tijdens deze vakantie niet heel veel zou worden Qua hardlopen en had dus ook maar 1 setje loopspullen meegenomen wat best weinig is voor mijn doen. De eerste week waren er wel wat mogelijkheden om te rennen maar vond ik het wel best.
Ik ben wat duinen opgeklommen en afgedaald en dat was het wel.
Onderweg naar de Sossusvallei heb ik nog wel een paar km gerend bij een pas. Simpelweg de auto uitgestapt en gaan rennen gewoon omdat ik er zin in had. Het was zo tof stuk dat ik niet anders kon.
Bij Walvisbaai en Swakumund hebben we gekayakt en gefietst. Daar was nog wel een mogelijkheid om te rennen en was ook de enige plek waar ik wat mensen heb zien rennen. Maar aangezien we een redelijke strakke planning hadden kwam het er niet van.
Daarna reden we naar Etoscha en vanaf daar is het niet meer mogelijk.
Er zit overal wild , niet alleen in de Nationale parken. We zijn onderweg tijdens het rijden ook gewoon olifanten tegen gekomen. Botswana is eigenlijk een groot wildpark. Op de plekken waar we het nooit verwacht hadden zat wild.
Dus ja, je kunt het doen en ws ga je je snelheids pr neer zetten met een beest achter je aan.
Bovendien was het tweede deel van de reis behoorlijk heet, tot 41 graden, geen temperatuur om te lopen.


Maar ja, ik wil toch altijd een loopje doen in ieder land waar ik ben. Zover ben ik in 56 landen geweest en altijd gelopen. Dus er moest gelopen worden.
Continue reading

Posted in Reizen, Trainingen, Trainingen 2018/2019 | Leave a comment

Drie dagen in de Okavango – let it rain !

Een van de meest bezochte gebieden in Botswana is de Okavango Delta. Wij hebben er bijna drie dagen voor uitgetrokken om op verschillende manieren het gebied te verkennen. Onze camping, the old bridge, ligt aan de rivier die nu helemaal droog ligt. De camping wordt volledig gerund door locals en ook alle gidsen bij excursies komen uit Maun of de omliggende dorpjes. Zo investeren we dus een beetje in de lokale economie. 
De Okavango delta is de grootste binnenlandse delta ter wereld. Het gebied is in 2014 aangewezen als Unesco Werelderfgoed. Het is een moerasgebied dat wordt gevoed door de Okavango-rivier.

 

Nu de regentijd op beginnen staat en mens, dier en alles wat groeit en bloeit snakt naar water, ligt een groot deel van de delta droog. Zodra de regentijd is begonnen, stromen meren, beekjes en kanalen weer vol.
Maandag, laat in de middag maken we een rondvlucht boven de delta met een Cessna vliegtuig. Met 4 andere passagiers kruipen we in het kleine toestel. Voor allemaal is er een plaats bij een raam, zodat we goed naar wild kunnen speuren. We vliegen in een paar minuutjes naar “the Buffalo fence”, dat vanuit de lucht goed te zien is. Dit hekwerk is 100-den km’s lang en scheidt het wild van het gewone vee. Het hek is bedoeld om verspreiding van ziektes als mond en klauwzeer te voorkomen. Delen van het hek kunnen open om in de seizoenen de migratie van grote groepen dieren (zoals zebra’s en wildebeesten) mogelijk te maken.
De droogte in de Okavango delta is vanuit de lucht goed te zien en het duurt ook echt even voordat we boven waterrijk gebied vliegen. We zien behoorlijk wat wild en het is grappig om de dieren zo van boven te kunnen volgen. 

De vlucht duurt een uur, dat is snel om, maar voor mij is het meer dan lang genoeg. Ik werd een beetje luchtziek gek genoeg.  
De dag erna gaan we vanuit het land de Delta in.

We gaan varen met een Mokoro, een traditioneel Botswaanse kano. Continue reading

Posted in Reizen | Tagged , , , , | Leave a comment

Makgadikgadi pan – slapen onder de sterren

De Makgadikgadi Pan is een van de grootste zoutpannen in de wereld het beslaat 16,000 km2. De zoutpannen zijn de restanten van een heel groot meer, Makgadikgadi Lake is jaren geleden opgedroogd.
Makgadikgadi Pan bevindt zich ten zuidoosten van de Okavango Delta en is omgeven door de Kalahari woestijn. Het bestaat uit meerdere zoutpannen met zand en woestijn ertussen. De grootste zijn Sua, Nwetwe en Nxai.
Uiteraard trekt het regenseizoen veel dieren. Onder andere heel veel zebra’s er is dan namelijk een enorme zebra migratie naar dit gebied.

Zoutpannen zijn altijd bijzonder, leeg maar tegelijkertijd vol van leegte.
Zelf de zoutpannen oprijden is eigenlijk niet te doen. Je hebt geen idee waar je bent en je moet het ook nog zien te vinden, er ligt een wirwar van zandpaden. In ieder geval vanuit het deel waar wij vandaan komen.
Via internet hadden we een organisatie gevonden die een tour deed die ons erg aansprak.
De zoutpannen op, stokstaartjes onderweg bekijken, een stuk met een quad rijden en tenslotte in de woestijn op de zoutvelden slapen.
Ik vind stokstaartjes geweldig dus dat alleen was al genoeg om dit te doen.
In de namiddag stapte we in een jeep met 6 anderen. Ongeveer 2 uur rijden met onderweg wat stops om het een ander te vertellen door onze gids Imax. Hij was nogal lang van stof maar hij wist veel. Zo gaf hij een klinische les over de Baobapboom, je kunt mij nu alles vragen over de boom, ik weet het.
Zandpaden overal , door een gebied vol met Baobap bomen, maar Imax kende ze allemaal, zowel de bomen als de paden.
Een stukje voor de enorme zoutpannen kwamen we bij een paar lemen hutten met een oudere man en zijn vrouw als eigenaar. Die is ergens de concierge van een aantal quads geworden. Een tandarts en een douche had hij al lang niet meer gezien.

Uitleg over de quads volgde en binnen 10 minuten gas erop en weg waren we. Imax in de jeep en wij met 4 quads er achteraan. Na een kwartiertje kwamen we bij de Stokstaartjes bushman. Continue reading

Posted in Reizen | Leave a comment