Podcast De Pacer – Waar ik te gast ben – de Nike Nurse

Ik had al even geleden over de nieuwe podcast De Pacer geschreven. Twee weken geleden was ik er te gast. Hoe leuk is dat.

In de zesde aflevering van De Pacer is Martine Hofstede te gast, verpleegkundige bij defensie en het Maasstad Ziekenhuis (intensive care en spoedeisende hulp). Ze loopt altijd en overal, zelfs als ze is uitgezonden, en werd daardoor tot ‘de Nike-nurse’ gedoopt. Van de marathon in Uruzgan tot ultralopen als de 100 Engelse mijl rondom de Japanse Mount Fuji. Niets is haar te gek.

Hieronder kun je het beluisteren maar beter nog ga je naar Spotify en abonneer je je op de podcast want het is echt de moeite waard.

Posted in Hardloop muziek en podcasts | 2 Comments

Podcast tips – Cassette en De Grote Plaat

De eerste week van de Tour de France zit erop. Als podcast liefhebber is het aanbod aan wielrenpodcast echt enorm. In het woud van podcasts heb ik twee heel fijne gevonden.
De eerste is Cassette. Een podcast gemaakt door journalist Benjamin De Bruijn. Hij vertelt vooral verhalen uit de geschiedenis van het wielrennen.
Hij is nu bezig met een drieluik over de Tour de France Feminin 1984 bezig. Een bewogen periode in het vrouwenwielrennen. Hij kijkt terug en spreekt wielrenners en familie uit die tijd.  Een prachtig mooi stuk geschiedenis van het vrouwenwielrennen waar we weinig tot niets van weten.  Een aanrader!

De tweede is De Grote PlaatHierin combineren oud wielrenner John Den Braber en muzikant en wielrenliefhebber Blaudzun hun liefde voor fietsen en muziek. Een aangename combinatie.
Gasten en presentators bespreken hun favoriete nieuwe muziek en vertellen verhalen over wielrennen. Zo laat Koen De Kort als gast zijn muziek horen en vertelt hij met welke muziek hij gebruikt als hij opwarmt voor de tijdrit.
De playlist van de muziek in De Grote Plaat is terug te vinden op Spotify.

Posted in Fiets info, Hardloop muziek en podcasts | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Kersen eten tijdens een tourtocht – De Kersentocht (120 km)

Flipje van de Betuwe, wie kent hem niet. Jam en Tiel. Kersenjam.
Lia en ik gingen de Kersentocht fietsen, daar in de stad van Flipje. Daar waar nu overal de kersen worden geplukt, Tiel.
T.C. de Batauwers organiseert de GEJO Kersentocht.
Het plan was om met drie te fietsen, maar Karin haakte in alle vroegte af, iets wat haar nog lang zal achtervolgen ws.
Maar Lia en ik gingen op pad voor de 120 km. Met een voorinschrijving middels een barcode waren we binnen 10 seconden op weg. De organisatie zorgde voor een krentenbol en een banaan voor onderweg.
Via Tiel fietsen we door de Betuwe en rijden de Utrechtse Heuvelrug op. Lia en ik hebben nog aardig wat bij te kletsen en zo vliegen de km’s voorbij.
Er volgen aardig wat klimmetjes, verrassend wel. Lia verteld dat er aardig wat hoogtemeters in zitten, ik had het niet gezien maar voel het wel in mijn benen. Desondanks rammen we steeds naar boven.
Een mooi bosrijk gebied op autoluwe wegen, wat wil je nog meer.
Via Rhenen, Amrongen, Maarn, de Veluwe door.
In de buurt van Wijk Bij Duurstede verandert de omgeving. Open en een lange weg richting het water. Honger! We proppen even een reep naar binnen en speuren naar een koffietent maar er is nergens wat te vinden .
Het idee was bij 40 km een koffiestop te doen maar we komen simpelweg niets tegen.
Ondertussen rijden we rond de 72 km, ik rijd een tijdje op kop. We rijden de lange weg af , een afslag en uiteindelijk komen we bij het pontje uit.
Het pontje is gratis, met ons polsbandje varen we de Nederrijn over.
We besluiten om de post leeg te eten als we er zijn op 80 km.
Maar daar gaat iets mis. We zien heel die post niet. Als we ondertussen op 84 km zitten vallen we bijna van de fiets van de honger. We fietsen langs een forelvijver met een eettentje. Op de rem en eten! Cola,nkoffie en een broodje forel dan maar.
We trekken bij en gaan verder. Het begint te regenen en de wind trekt aan, die we natuurlijk tegen hebben.
We gaan kop over kop fietsen en de km’s schieten op.
Uiteindelijk stopt het met regenen. Een km of 5 voor de finish komen we langs een kersentuinderij. Daar kunnen we stoppen en staan 2 mannen van de organisatie die je herkent aan de blauwe polo shirts. Terwijl de kersen uitgezocht worden krijgen wij een beker vol verse kersen. Heerlijk, we kletsen wat en bietsen nog een bakje.
De laatste 5 km fietsen we door en we eindigen met 120 km in de kantine van de lokale voetbalclub.
Beetje jammer dat daar de Afligem blond op was en zo eindigen we met een Amstel tapje, een laf pisbiertje. Maar omdat we dorst hadden smaakte die toch aardig.
Hoe dan ook, vooral een enorme mooie en afwisselende ronde die erg goed uitgepijld is.
Wij vonden een verzorgingspost op 80 km wat karig. Een post op 40 km was leuk geweest. Dat wij de post niet gezien hebben kan aan ons liggen maar 2 mannen voor ons reden er net zo hard voorbij als wij. Misschien hadden we hongerklop en waren we niet scherp meer.
Een mooie tourtocht voor een paar euro, 6.50 euro. Dat zijn de pareltjes, low budget en vooral een hele toffe route.
Aanrader!
27 juli is er de Flipjes toertocht, meerdere afstanden en deze route zit er ook voor een groot deel in. Info vind je hier. 

Posted in Fiets info, Fiets/mtb routes | Tagged , | Leave a comment

De 7de editie van de wandelweek – Nationaal Parc De Ecrins

Alweer de 7de keer dat ik samen met Nico een wandelweek organiseer. Wat ooit begon als een week meegidsen voor de gemeente Izegem is nu een jaarlijkse traditie geworden.
Bijzonder genoeg vragen veel mensen of ik dat niet heel saai vind, niet uitdagend genoeg.
Maar niets is minder waar. Ik vind het ontzettend leuk om te doen en dat begint met de verkenning.

Nico en ik kiezen ieder jaar weer een gebied uit en van te voren gaan we altijd op verkenning. De routes die we op de kaart bedacht hebben lopen, zodat wij niet voor verassingen komen te staan tijdens de wandelweek.
En dat is het begin van de pret. Routes uitzoeken en samen op pad. Zo waren we 1.5 maand geleden in de Ecrins maar lag er nog een heel veel sneeuw. De meeste routes konden we tot een bepaald punt doen, sommige niet helemaal.
Reden om 2 dagen eerder dan de wandelaars naar de Ecrin te gaan. De vrijdag heb ik een van de routes gelopen die er op de kaart lastig uit zag. En dat klopte, die zou niet voor iedereen geschikt zijn. (ik liep 17 km en 1250 hm)
De zaterdag liep ik met Nico een kortere route voor de zondag. Die hadden we nog niet gezien. Zaterdag in het begin van de avond arriveerden alle wandelaars.
Met ons erbij een groep van 21 mensen. We waren te gast bij chalet Alpina Luna. Een toplocatie voor een groep.
Zondag Rondje Crete de La Rortie – 10 km en 630 hmeters.
Een relatief makkelijke route. We hadden deze eerste dag een kortere afstand en minder hoogtemeters ingepland zodat iedereen erin kon komen na een lange reisdag en zo konden wij de verschillen in de groep gelijk analyseren.
En die verschillen werden gelijk duidelijk. Ervaren lopers in de bergen en lopers die wel heel veel wandelen maar voor het eerst in de bergen lopen. En dat is wel wat anders, daar kwamen ze snel achter.
We sloten de wandeling af op een terras bij het meer. Om er uiteraard met een aantal een duik in te nemen.

Maandag – Rondje Col De Tetes en Tete Oreac – 21 km 1000 hm. 
We vertrekken vanaf de chalet. Deze dag hebben we een keuze menu. Een aantal rijden naar de Parking en de rest loopt daarheen. De eerste 300 hm zijn gemaakt als de groep samen komt op de parking. We starten het eerste deel met heel de groep naar het mooie Tete. Het doet mij steeds weer denken aan Ierland. De eerste marmotten worden gespot.
Daar is de pauze en geniet iedereen van het prachtige uitzicht.


Als we weer bij de parking zijn gaat een deel terug naar de chalet nadat we daar ons lunchpakket genuttigd hebben. Met het grootste deel van de groep lopen we de andere lus. Daar zit een fikse klim in maar het uitzicht op de vallei is prachtig.
Na een mooie tocht waarin de twee lussen weer heel anders zijn komen we weer bij de chalet.
Iedere avond eten we er enorm lekker, gevarieerd en gezond. Annemarie verwend ons met de heerlijkste maaltijden. De maaltijd bleek heel de week weer een feestje te zijn.


Dinsdag – Glacier Blanc en Glacier Noir – 15.5 km en 1230 hoogtemeters
Een heel ander gebied, veel ruiger. We lopen met de hele groep naar het plateau van Glacier Blanc. Een fikse klim maar oh zo mooi. Iedereen loopt zijn eigen tempo en uiteindelijk gaan de meeste verder naar het hoogste punt, de hut. Continue reading

Posted in Reizen, Trailrunning, Trainingen 2018/2019 | Leave a comment

Vergelijk de Polar horloges middels een simpel overzicht

Polar heeft weer een nieuw horloge op de markt gebracht, de Polar Ignite.
Het aanbod is ondertussen enorm tussen de verschillende merken. Ik krijg regelmatig vragen over welk horloge nu goed is.
Dat is uiteraard heel persoonlijk en vooral afhankelijk wat je wilt met je horloge. Wil je een accu die heel lang meegaat, hartslag aan je pols en wat is je budget om maar eens een paar dingen te noemen.
Ik ben een fan van Polar, mooie horloges, simpel in gebruik en mooie software.
Ik loop nu een paar maanden met de Polar Vantage, wat een mooi en compleet horloge!
Voor in de bergen gebruik ik de Suunto omdat daar de hoogtemeters heel accuraat Zijn.
Ik heb nu meerdere testen gedaan met de Vantage en hoogtemeters en dat is toch ook heel accuraat!
Maar door de vele horloges zie je soms door de bomen het bos niet meer.
Nu kun je op de site van Polar een mooi overzicht tevoorschijn halen en drie horloges invoeren.
Dan kun je precies de verschillen zien, handige tool als je lastig een keuze kunt maken en niet alles wilt door lezen. Dit is mooi overzichtelijk.
Je vind het hier
Hoe het zit met een aantal horloges van Suunto kun je hier lezen.

Posted in Gps Sport Horloges Getest en info, Polar | Leave a comment

De processierups en sporten is jeuk tot je gek wordt!


Zondag heb ik een tourtocht op de weg gefietst door mooi Brabant. Helaas is er een ding wat niet zo fijn is aan Brabant – de processierups. Doordat hier veel bosgebied is zit het zo ongeveer overal. Het is helaas niet zo dat je direct contact met de rups moet hebben om er last van te krijgen.
De rups kruipt als gevolg van de hitte massaal vanaf de boomtoppen naar beneden, op zoek naar verkoeling. Door de wind verspreiden ze de brandhaartjes en die komen op jou terecht als je langs rent of fietst.
Resultaat is dat je onder de rode bultjes komt te zitten en enorme jeuk krijgt.
Sommige mensen (en dieren) krijgen een serieuze allergische reactie op de haartjes. Maar de meeste van ons krijgen vooral enorme jeuk van de uitslag.
Zo zit ik nu dus ook helemaal onder de uitslag precies waar mijn kleding niet gezeten heeft. Maar ook op andere plekken want de haren kunnen door je kleding gaan.
Ik krab mij kapot als ik niet oppas. De andere meiden die de korte toer gefietst hebben zitten ook helemaal onder.
Adviezen die men geeft, zijn oa je kleding wassen op 60 graden wat dan niet zo goed is voor je  wielerkleding.
Verder zou je als je weet dat er haren op je zitten je huid kunnen strippen met tape.
Maar het is vooral smeren met zalfjes die de jeuk verlichten. De meesten helpen maar kort, hydrocortison creme werkt wat langer maar is alleen op doktersrecept verkrijgbaar.
De waterpokken gel schijnt ook wel te helpen, verkrijgbaar bij de drogist ( geen ervaring mee). Menthol talkpoeder werkte ook wel iets bij mij.
Tabletten werken beter, een anti histaminica in dit geval. Tavegil bv, maar een nadeel is dat je er slaperig van wordt.
Cetricine kun je gewoon bij de drogist kopen en werkt goed.
Dus wees gewaarschuwd als je rent of fiets in bosgebied. Gelukkig duurt het niet al te lang meer voordat het voorbij is, tot begin| half juli is het actief.
Ik krabbel nog even door, de uitslag kan twee weken aanhouden……

Posted in Hardlopen Medisch | 2 Comments

De speer van Rijsbergen – 168 km op de fiets

Rijsbergen is een klein kwartiertje rijden vanaf ons huis en laten ze daar nu een tourtocht organiseren. 60,100 of 160 km.
Ik wilde graag eens boven de 150 km fietsen, de langste tour dit jaar was 120.
Dus was het op een mooie zomerdag een goed plan om de 160 km te fietsen had ik bedacht.
De Bikeladies waren bijna allemaal een weekend op de veluwe fietsen en degene die thuis waren wilden de 60 km doen. Dan maar alleen op pad.
De start was super georganiseerd. Met je fiets de sporthal in, barcode wordt gescand, je krijgt een reep, startnummer, een kaartje en je kunt weg. Super strak geregeld.
De eerste 13 km fiets ik alleen. Dan komen er twee mannen voorbij, ik haak aan.
En dan kan ik aan de bak. De mannen fietsen rond de 30-32 km per uur en ik ga mee.
Ik vraag wel netjes of ze het ok vinden en het is geen probleem.
En zo rijden we door het Brabantse land, we fietsen Belgie in. Het is warm en ik zweet mij rot. 2 bidons zijn leeg als we bij de eerste verzorgingspost komen. Maar voor we bij de post komen komen we in een grote groep terecht. Erg onrustig, soms fietsen we 37 km per uur en dan moet iedereen weer remmem. Ik vind het niet echt prettig.
Gelukkig komen we snel bij de post, een superpost. Ruim, veel drinkplekken, genoeg fruit en repen en Tafels en banken om te zitten.
Ik klets even met de mannen en we drinken en eten wat. Maar we gaan weer rap op pad.
We hebben 54 km gefietst. Ik bedenk dat als ik in dit tempo 100 km fiets het misschien wel genoeg is. 30 km per uur gemiddeld is best hard.
We zien wel.
Ons treintje gaat verder. De zon op ons bolletje en in een mooi tempo gaan we verder.
Dan komen we op een klim, binnen no time ben ik achter. Een groep die voor mij fiets klapt ook helemaal uit elkaar.
Als ik boven ben zie ik de jongens toch een aardig stukje voor. Ik besluit er achteraan te gaan. Man man ik moet echt in het rood fietsen om erbij te komen. Maar het lukt, het is altijd maf hoeveel moeite het kost om ergens weer bij te komen als je gelost bent.
Rond de 80 km moet ik weer even lossen en kom ik gelukkig al snel in een groepje terecht.
Uiteindelijk komen de mannen daar ook in terecht.
Bij 100 km is de finish van de 100 km en de verzorgingspost van de 160. Ik beslis om toch door te fietsen. De 100 heb ik gem 30 per uur gefietst. Die 60 erbij ga ik gewoon uitfietsen.
Ik sla de post over en fiets door, ik heb nog een bidon water en genoeg repen.
Na 110 km halen de mannen mij in en ik probeer aan te haken. Maar ik merk al snel dat het niet meer lukt, 30/32 km per uur lukt simpelweg niet meer. De motor is half leeg.
Ik fiets dat deel alleen, het lijkt erop dat niemand meer de 160 km Fietst.
Op 130 komt er nog een klein groepje voorbij, maar aanhaken lukt niet, ik hang er een paar km aan en dan zeggen de benen , no way.
Op 140 km komt nog een post, ik drink een paar bekers, een snelle kop koffie en wat eten erin en ik ga weer. De laatste 20 km.
Ik fiets toch nog best door zo alleen na zoveel km. Ik haal nog een stel in waar de vrouw volledig geparkeerd staat, dat geeft de burger moed en de laatste km,s gaan in.
Alleen klopt het niet op de rode lijn van de gps. Ik ben er echt nog niet.
En dat klopt, als ik bij de finish ben stopt de teller op bijna 168 km. Toch 8 km verder dan de bedoeling was.
Bij de finish is alles ook weer tot in de puntjes geregeld, een bewaakte parking binnen voor je fiets. Een grote eet en drink tent buiten en een leuke band die staat te spelen.
Ik neem een Kwaremont biertje en met een smile drink ik hem op.
Mooie tourtocht en sterk gefietst ondanks de warmte, weer een mooi stuk Brabant en Belgie gezien.
En de Speer Van Rijsbergen ? Super tourtocht! Alles echt tot in de puntjes geregeld, de bewegwijzering was echt niet te missen.
Doordat de start tussen 8 en 10 is, is het nergens druk, alles is goed verdeeld.
Aanrader, en dat voor de derde editie, chapeau!

 

Posted in Fiets info, Fiets/mtb routes | Tagged , , | Leave a comment

Een repen oorlog tussen KIND en CLIFF Bar

CLIF Bar en KIND Snacks zijn in oorlog. Bijzonder om te lezen hoe 2 merken helemaal los gaan tegen elkaar.

Het begon in Mei, CLIF Bar daagde KIND Snacks uit om voor organic te kiezen middels een tweet. Er werd zelfs een advertentie gezet in de NY Times.
We believe that going organic is the key to creating a healthier, more just and sustainable food system,” CLIF Bar tweeted. “We also know that we can’t change it alone. So we’re challenging KIND Snacks to go organic. We’ll even help them by lending our expertise.”

KIND vond dat niet zo tof en gooide er ook een tweet uit , organic brow  rice syrup (wat Cliff bar in hun repen gebruikt) is eigenlijk een fancy naam voor suiker
En de oorlog was begonnen. Via vooral tweets wordt er modder gegooid. Hier lees je een samenvatting van de tweets.
Bijzonder dat  2 grote merken zich zo laten kennen. Ik zou zeggen ga samenwerken en maak de lekkerste en gezondste reep die er is! Of beter nog, maak je repen goedkoper, daar hebben de klanten ook wat aan.
KIND heeft er zelfs een video over gemaakt , kijk maar eens hier.

Posted in Hardloop Gear en Gadgets, Running Ads/foto`s, Voeding | Tagged , | Leave a comment