The beast is getemd! Het EK gefinisht!

image
Gisteren zijn Sven, Tom, Dirk en ik gefinisht op het EK in Ierland. Een ontzettend sterk veld met 20 nationaliteiten. Een prachtige en zware wedstrijd waar we mooi zijn geëindigd op plaats 27! Een prachtige teamprestatie!
Het verhaal volgt… Met een big smile van oor tot oor kijken we terug op deze race.
image

Posted in Adventure Racen | Leave a comment

EK Adventure racen – the beast of ballyhoura is bijna los

imageOndertussen is team FAR gearriveerd in Ierland en worden we opgeslokt door de georganiseerde chaos die adventure racen heet. image
De race start donderdag morgen vroeg maar eigenlijk start het thuis al. Al de voorbereidingen van alle spullen die je mee moet nemen, etenspaketten, fiets op orde en ga zo maar verder. Gisteren zijn we gearriveerd in Dublin en de organisatie heeft ons ondergebracht op de universiteit van Limerick. Echt ideaal, want we hebben een studentenhuis voor 4 personen. Dus nog even ruimte en goed slapen.image
Gisteren hebben we onze fietsen alvast weer in elkaar gezet, vandaag een half uurtje gefietst en alles werkt, gelukkig. Verder is het alles klaar zetten en uitzoeken. Wat gaat er in de kayakzak, wat in de fietsbox en gearbag. Een klimtest, racenummers ophalen, fotoshoot, en natuurlijk de briefing met de kaarten.
Het ziet er spectuculair uit, veel km’s en veel afwisseling. Het gaat een tactische race worden. Want het gaat niet lukken om alles te doen voor misschien wel alle teams. Dus moet je keuzes maken. Tactische keuzes.
imageCp’s (checkpoints) met 1000 punten en cp’s met 40 punten. Voor het een moet je uiteraard veel meer doen dan voor het ander. Je moet wel iedere leg doen, alleen zijn er wat mogelijkheden om cp’s te skippen als je in tijdnood komt. Kom je na 72 uur binnen lever je weer tijd in dus dat zijn tactische keuze.
Het betekent dat je druk bent tot vanavond met alles doen en morgenochtend om half 6 vertrekken we met de bus naar een plek. Daar worden we om 8 uur weggeschoten.
De teamspirit is goed. We zijn echt een team geworden, uiteraard gaan we dat echt zien tijdens de race. Maar ik denk dathet goed komt.
Kortom, we zijn er klaar voor. image
De race is live te volgen via de website van de race. De link vindt je hier. Wij hebben een tracker die de organisatie on line laat zien.
Ook kun je via die site berichtjes achterlaten om ons aan te moedigen.
Wij hebben er veel zin in, veel van de lezers volgen ons via deze site of op facebook. Wij vinden dat ontzettend tof, het geeft ons net wat meer energie!

Posted in Adventure Racen, Voorbeschouwingen Wedstrijden | Leave a comment

NK skyrunning is goed excuus voor een week in de bergen

Ergens had ik er wel over gelezen, het NK vertikal km en NK SKyrunning. Maar dat is iets waar ik nu niet voor naar Italië zou rijden. Was het niet zo dat ik plots meedoe door een samenloop van omstandigheden.
imageIn de week van 18 Oktober heeft Alke in hotel Esprit Montagne nog een hulp nodig.
Marjolein Bil geeft daar namelijk een trailweek.
Overigens een aanrader! Prachtig gebied, heerlijk eten en topbegeleiding. Dus wil je een bijzondere week in de alpen trainen dan is dit je kans. En je sluit af met een Vertikal K in Fully. Alle info over die week lees je hier. Schrijf je je in voor 28 augustus dan doe je gratis mee met de steilste Vertikal K van Europa.
Maar dit even terzijde.
Dus zegt Alke, kom je op woensdag hierheen, doen we samen Nk . Van woensdag tot zondag in Limone/ Italie en dan zondag weer naar Frankrijk voor de trailweek. Die week wordt dan werken en trainen.
Nou ja, wat kun je dan zeggen??? Goed plan! Dus plots ben ik via de NKVB ingeschreven voor die twee wedstrijden. Wel leuk om wat korte dingen te doen. image
En uiteraard doe ik aan het eind van de rit ook mee aan de Vertikal K in Fully / Zwitserland.
Maar bovenal ben ik weer 1.5 week in het prachtige gebied en ga ik de keuken weer onveilig maken samen met Raf, de beste kok die ik ken.
En zo is het gekomen…..
Overigens is de skyrace 23 km met 2100 hoogtemeters.

Posted in Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged , , , , | Leave a comment

Gelezen – de kunst van het dalen / Martin Bons

‘Hoe neemt een renner een bocht? Altijd door de bocht heen kijken. Vóór de bocht remmen. De bocht zo ruim mogelijk aansnijden. In de bocht de knieën naar binnen. Bij een bocht naar rechts rechterpedaal omhoog en naar links linkerpedaal omhoog. Extra druk geven op het pedaal dat naar beneden is gericht door er met kracht op te duwen.’
Uittreksel van: Bons, Martin. ‘De kunst van het dalen.’

Ik volg de tour op de voet en vooral de bergen zijn mijn favoriete etappes. Boeken over wielrennen, ik hou ervan.
Een paar weken geleden heb ik ‘ De kunst van het dalen’ gelezen. Wat een heerlijk boek!
Ik hou namelijk van dalen, zowel op de trails hardlopend als op de fiets of op de skies.
imageMartin Bons is de schrijver van het boek. Als hij op de top van de Col de la Croix-de-Fer is tijdens De koninginnenrit in de Dauphiné Libéré ziet hij de kopgroep voorbij komen. De volgende renners zitten daar 10 minuten achter. Hij stapt op de fiets en zet de afdaling alvast in. Eigenlijk verboden maar redelijk veilig met 10 minuten ertussen. Dan hoort hij alleen nog maar gesuis en een renner vliegt hem voorbij. Hij is verbijsterd.
Daar begint zijn obsessie naar afdalen. Hoe kan een mens zo hard afdalen, hoe doe je dat? Er volgt een zoektocht naar geheimen, technieken en trucs van het afdalen. Over angsten en de krankzinnigheid van het dalen. Maar vooral ook over de schoonheid van het dalen!
Alle goede en slechte dalers uit de tour komen voorbij. Prachtige geschiedenis.
Middels twintig vragen die hij zichzelf stelt komt alles voorbij over het dalen. Een wezenlijk onderdeel van het fietsen. Wedstrijden zijn ermee gewonnen of verloren. Een van die vragen is of hij zelf door training en kennis zijn snelheidsrecord van 64 km/u kan verbeteren in de afdaling van de Croix de Fer.
Een heerlijk boek! Je kijkt toch weer met andere ogen naar de ongelooflijke capriolen van de echte dalers, of naar het gekluns van de niet dalers
Aanrader!

Posted in Fietsboeken, Sport Boeken en Films | Tagged , , | Leave a comment

Helinox poles – the best a trailer can get

imageAlweer meer dan drie jaar geleden schreef ik een stukje over de Helinox stokken. Vanaf het begin was ik enthousiast over deze stokken, ijzersterk en licht. image
Verleden jaar heeft er een koe op mijn stok gestaan, een alpenkoe wel teverstaan. Het resultaat is een knikje in het aluminium. Ik dacht die breekt nu erg snel, maar tot op de dag van vandaag nog steeds niet gebroken.
Sinds een paar weken heb ik nieuwe stokken van Helinox. Hadden ze eerst alleen twee vaste maten, nu is er een nieuwe optie bij. De TL adjustable. Verstelbaar tussen 115 en 130 cm. De andere twee opties is een vaste stand, of 115 cm of 120 cm. Mijn ervaring is dat ik niet veel doe met verstellen tijdens een wedstrijd maar dat is natuurlijk voor iedereen persoonlijk.
Er zijn dingen die zo goed zijn dat je nooit meer iets anders wilt. Dat is het geval met deze stokken. Ik heb zo ongelooflijk veel gedaan met die stokken. Ze hebben alles overleefd. Daar waar ik regelmatig trailers spreek waar een stok van breekt blijven deze stokken doen wat ze moeten doen. Een dikke drie jaar hebben ze ongelooflijke dingen gedaan en nog steeds onverwoestbaar ondanks een knikje van een koe.image
De nieuwe stokken zijn niet anders behalve dat ik ze nu kan afstellen middels het twistlock systeem. Met bv afdalen of klimmen. Ze wegen iets meer,  185 gram per stok en zijn opgevouwen 36 cm. Bediening is zo simpel dat je ze binnen een paar seconden open en dicht kunt doen. Groot voordeel is behalve dat ze ijzersterk zijn dat je ze zo klein kunt maken dat ze ook gewoon in je rugzak passen, ideaal.
imageDe stokken die 1 maat hebben wegen maar 150 gram per paar.
De handvaten zijn prettig, zacht schuim. Ook met lamge ultras belangrijk.
Het prijskaartje is best pittig maar dan heb je stokken voor de rest van je leven. Met misschien wel de garantie dat ze onverwoestbaar zijn.
De kosten zijn tussen de 119 en 140 euro. Afhankelijk welke van de drie stokken je kiest.
Info vindt je hier. Wat mij betreft de investering meer dan waard!

Continue reading

Posted in Diversen gadgets, Hardloop Gear en Gadgets | Tagged , , , | Leave a comment

Kroger’s Canteen – prachtig in beeld gebracht door Salomon

Verleden week was de prachtige Hardrock 100, een van de mooiste 100 mijlers die er is. Kilian Jornet en Anna Frost wonnen deze race. Maar er waren veel prachtige momenten. Zoals de laatste finisher die 2 seconden voor de cut-off over de streep ging. |
Daarnaast heeft Salomon een prachtig filmpje gemaakt van een van de meest bijzondere posten op de trails, Kroger’s Canteen. De post ligt op een prachtige locatie op 4000 meter. De vrijwilligers zijn allemaal oud Hardrock 100 finishers.
Tegenwoordig is de post zo populair dat er zelfs een wachtlijst is voor vrijwilligers.
Waarom? Kijk het filmpje maar eens, geweldig!
Het deed me erg denken aan de post die ik bemand heb tijdens Leadville 100 (als medische crew) Daar zaten we op 3600 meter met ook een vaste crew. Een groep mensen met lama’s. Dat was een bijzondere ervaring.
Op de post van Krogers Canteen zou ik ook zo gaan zitten. Maar ja, dan moet ik eerst ingeloot worden, dan uitlopen en dan weer ingeloot worden voor de post.
De tijd zal het leren….

Posted in Films | Tagged , , | Leave a comment

Op naar de grote doelen van 2015!

Na bijna 3.5 week alpengeweld qua trainen en ander werk is het weer terug naar het normale leven. 11140346_10153414174101520_6902349445198038671_nGewoon weer werken op de intensive care ipv bedienen in het hotel en weer rennen in Rotterdam ipv in het prachtige massif du chablais. De twee ultras die ik gelopen heb stonden in het teken van het eerste doel van 2015, het EK Adventure racen. Net zoals al de km’s rennen en fietsen in de bergen.Deze week heb ik bijna niets gedaan. Een uurtje op de fiets en een uurtje gerend. Ik ben goed hersteld, sterker nog, ik heb van de Icetrail helemaal geen spierpijn gehad. Wat beurse voeten en wat nagels kwijt was het enige.Maar ik merk wel dat ik meer slaap. Ik moet bijtanken. Daarom heb ik een week rust genomen.

imageDe weken in de alpen heb ik veel getraind maar ook hard gewerkt. Dus heb ik een paar nachten gemaakt van 10+ uur en val ik af en toe in slaap op de bank. Een teken dat ik even moet bijtanken. Niets mis mee. Komende week nog wat trainen, korte loopjes en een paar fietstochtjes maken en dan moet het goed komen op het EK.
Ik denk dat ik er klaar voor ben, ik ben fit. Geen blessures en heb er vooral enorm veel zin in.
Het EK is in mijn systeem neergedaald. Ik ben er mee bezig, ben al mijn spullen al aan het verzamelen en aan het inlezen. Dat is goed, voelt goed.
We gaan racen in Ierland, in de counties Cork, Limerick en Tipperary. Een land/gebied waar ik altijd al imageheel graag een race hebben willen doen.
72 uur om ongeveer 450 km af te leggen, tenminste als je geen navigatie fouten maakt. Maar met Tom als navigator moet dat lukken.
De onderdelen zijn de volgende -
Mountain biking – Trekking – Kayaking – Swimming – Rope work – Oriëntering – special task.
De race zal live te volgen zijn op de site van The Beast of Ballyhoura. De facebook site van team FAR zal ook live verslag doen via de thuisblijvers.
Het tenue is (bijna) klaar zodat we er strak uitzien zoals je kunt zien op de foto. De kleding is 100% recyclebaar en komt van duurzaamsport. Een mooi iniatief om zo kleding te maken.
Hieronder nog een promofilmpje!
Op naar de Beast of Ballyhoura!
Nb – het tweede doel van 2015 komt daarna – de Echabelle trail (144 km en 11000 hm). Maar daar hou ik me nu nog niet echt mee bezig. Eerst het EK, daarna project 2.

The Beast of Ballyhoura 2015 from moxyfilms on Vimeo.

Posted in Adventure Racen, Trainingen 2014/15, Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged , , , | Leave a comment

De ICE Trail Tarentaise- waar de vrouwen en mannen worden gescheiden van de jongens en de meisjes

Hoe begin je aan een trail van 65 km – 5000 hoogtemeters, een technisch parcours wat zich afspeelt tussen de 1600 en 3650 meter?
Zo snel mogelijk op de Grand Motte komen (3653 meter) was mijn plan. Het was duidelijk dat dit een race is die je niet zomaar finished. De eerste vrouw deed er verleden jaar bijna 10 uur over. Ik sprak in het hotel Marjolein Bil en die dacht aan 12/13 uur. Dat betekent dat ik mijn best moest gaan doen om binnen de 16 uur binnen te gaan komen.
Er zijn 4 punten waar je voor een bepaalde tijd moet zijn anders ben je er gelijk uit. Tijdens de briefing was men hier heel duidelijk over. 1 seconde te laat en je bent eruit.
IMG_5026Dus na wat berekeningen was mijn plan om voor half 9 boven op de Grand Motte te zijn. Dan loop ik een uur voor op de tijdslimiet. Met al die hoogtemeters in mijn benen moest dat lukken.
Om 4 uur in de ochtend werden we weg geschoten. De eerste paar km redelijk vlak. Dan begint het klimmen. Om weer te dalen richting Tigne. Daar kwam de zon op achter de bergen. Hierna begon het echt klimmen. Naar de top van de Grand Motte op 3653, spectaculair! 1500 meter klimmen! IMG_5034
Ik had een goed ritme en begon al aardig wat mensen in te halen met klimmen. Via een breed pad die naar boven zigzagde stonden we ineens in de sneeuw. Even zitten, yaktrax om de schoenen binden en de sneeuw in. Even wennen maar ze geven goed grip en dus had ik in sneeuw er ook flink de pas in. De eerste post was bij de gondel op 15 km. Bijtanken, wat eten en weer verder. Daar zag ik Huub en Marc voorbij komen die waren al terug van de klim. Ook kon ik Emilie Forsberg even aanmoedigen want ook die passeerde. Een glimlach van haar na een ‘ come on, good job’ van mij gaf mij ook weer een glimlach.
Hierna begon een bijzonder stuk van de race. Over de sneeuw en op de piste de Grand Motte op. Aan de andere kant waren ondertussen de toppers aan het afdalen en af en toe zag ik er een paar op de kont voorbij vliegen met een bloedgang.
Net onder aan de Grand Motte kwam ik vast te staan. Dat heeft wel een kwartiertje geduurd. Er lag een trap over een gletsjerspleet en er moest wat geklommen en geklauterd worden wat zorgde voor oponthoud. Nou ja, het uitzicht was fenomenaal dus who cares. Ik was ruim voor de tijdslimiet dus geen stress.
IMG_5036Uiteindelijk stond ik op de top van de Grand Motte, kippenvel! Hoe fantastisch is dat, dat ze dit in een trail verwerken!
Aan de achterkant begon wederom geklauter in de afdaling. Met wat touwen was ik snel weer beneden. Daarna begon de afdaling in de sneeuw. Dat ging lekker rap en plots veel rapper dan ik wilde. Ik viel op mijn kont, begon te glijden en dacht, ok dit gaat best goed. Ik heb controle en ga veel harder. Tot ik heel hard ging. Remmen lukte niet meer.
Voor mij gleed ook iemand op zijn kont en die kon nog net opzij door mijn geroep. Anders hadden we samen verder gegaan.
Ondertussen was ik alle controle kwijt en lag ik op mijn buik en gleed full speed naar beneden. Plots was daar een ijsplaat, alles geprobeerd om te stoppen. Uiteindelijk stopte ik en was ik erg blij dat ik alles lang had aangedaan zoals men had gewaarschuwd anders was ik nu gescrubd geweest. Een beurse elleboog en blauwe heup is nu alles.
Ik stond op en een loper keek me met hele grote ogen aan. Ik gaf hem een glimlach en zei ‘ so , that was way faster then you‘ . Hij begon keihard te lachen terwijl ik alle sneeuw overal tussenuit haalde.
Een stukje verder was ik weer bij de post, 19 km verder, het was half 9. Ik liep meer dan een uur voor op de tijdslimiet. Jeanet was hier en na even kletsen, bijvullen en een toiletstop ging ik op pad naar de post op 30 km. IMG_5042
Er volgde nog wat sneeuw en steen velden in de afdaling en daarna het prachtige national park van Vanoise in .
Dit gaat wat op en neer, redelijk goed te rennen. Wat dalen, wat klimmen en vooral ook een prachtig gebied. Bij de post op 30 km flink bijgetankt, extra water mee genomen want de volgende post was pas weer op 47 km. Er was een post uit omdat men geen toestemming had gekregen om daar een post te maken zoals men bedacht had.. Dus een extra waterfles mee.
Omdat je zo hoog loopt is er geen stukje schaduw heel de dag. In had in dat deel mijn kleding al uitgepeld. Ondershirt en lange broek uit. Korte broek en shirt was meer dan genoeg. Bij ieder watertje wat ik passeer stop ik even mijn buff onder water om vervolgens weer op mijn hoofd of om mijn nek te doen. Een aangename afkoeling.
Na de 30 km begon al snel weer een klim, daarna wat heen en weer. Plots zag ik daar Birdy zitten op een steen. Hoe kan die nu al daar zijn? Bleek dat ze de top van Grand Motte niet had gedaan en ondertussen in de problemen was. Samen nog een stukje naar boven gelopen tot we bij een prachtig meer kwamen. Daar birdy achter gelaten en gezegd dat ze wat moest proberen te eten. Een paar km later kwam liep ik in op Sauw. Precies hetzelfde verhaal. Beide zijn helaas dus niet gefinisht. Ik voelde me nog steeds goed en daalde af naar Pont Neige, Daar was de post en Jeanet. Even kletsen,bijvullen en weg was ik weer op weg naar de col Pers.
Toen ik bijna boven was (tenminste dat dacht ik) stond daar iemand die je startnummer tagde en in plaats dat ik naar rechts kon moest ik eerst naar links. Er volgde een hele lange klim naar de Needle Persons (3386 meter) . Werkelijk het puntje van dat stuk, hoe kun je het verzinnen. Weer een paar sneeuwvelden. Weer een absurd mooi uitzicht!
Via de andere kant dalen over grote stukken losse leistenen. Uiteindelijk dalen tot de Iseran. Je komt daar uit op de hoogste weg pass in Europa op 2760 meter.
Daar was Jeanet heen gereden en een paar slokken cola smaakte dan ook ongelooflijk goed. Wat een topcrew had ik vandaag!
Na 2 km over Asfalt was daar de post.
Ik heb alles naar binnen geschrokt wat ik zag liggen. De vrouw van de post moet erg lachen om mijn honger. toen ik net gefinisht was zag ze mij daar weer en kwam me omhelzen.
IMG_5050Even mijn rug gestrekt, die begon wat te verstijven. Jeanet heeft het nog even los gemaakt en op weg naar de laatste echte klim. Die zag je al liggen. Een stuk vol steen en zand met een sneeuwveld en een gat waar de tunnel was waar je doorheen moest om aan de andere kant bij Val disere uit te komen. Men noemt het ook de ”wall” of Crete of Leissieres.
Nog een keer naar boven stoempen al zwaaiend naar Jeanet.
Door de tunnel en dan volgt er een afdaling richting Lake Quillette. Er volgen nog wat kleine klimmetjes, een rondje om het meer en dan een laatste killer afdaling naar de finish. Erg steil en dus hard afdalen bijna onmogelijk. Mijn knieën waren er wel klaar mee.
Maar al met al voelde ik mij nog steeds prima. Ik haalde nog een vrouw in en in mijn ooghoek zag ik een vrouw redelijk hard afdalen. Dat zorgde voor nog best een rappe eindkm voor de finish. Zou toch zonde zijn om net voor de finish nog ingehaald te worden.
Ik finishte sterk en eindige op dit EK skyrunning als 22 ste vrouw overall. Bij de finish kreeg ik een medaille omgehangen met prijs pakket omdat ik tweede werd in mijn leeftijdscategorie. Eindtijd 14.16 uur.
Ik werd 214 ste overall. Met een startveld van 600 lopers waren er maar 345 die de tijdslimiet hebben gehaald. Dat zegt genoeg.
Dit is de mooiste, spectaculairste en zwaarste trail die ik gelopen heb van alle trails die ik gedaan heb en dat zijn er ondertussen aardig wat. IMG_5048
Alles zit erin waar je trailhart sneller van gaat kloppen. Sneeuw, gletsjer, ijs, stenen, singletracks, klauterwerk, technische klimmen en afdalingen, spectaculaire uitzichten, heel bijzonder.
Maar tegelijkertijd een trail die je niet zomaar kunt lopen. De tijdslimieten zijn scherp en de hoogte is niet te onderschatten. Daarnaast zitten er echt technische stukken in. Een trail die absoluut op je bucketlist hoort maar bezint eer ge begint!
Vergis je niet in de afstand, 65 km lijkt dan niet zoveel als je 100 km wedstrijden hebt gelopen. Dit is er echt een van de buitencategorie.
Als ik niet de weken ervoor zoveel hoogtemeters had getraind was het maar de vraag geweest of ik de tijdslimiet had gehaald.
Hoe dan ook, het was een highlight in mijn trailcarriere!
Top organisatie en een top parcours. Wat een mooie dag in de bergen om een prachtige werk/trainings periode in de bergen af te sluiten!
Hieronder een impressie van wat foto’s zelf gemaakt en een aantal van internet. (@byryan  Photography en@blogfabiomen)

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | Tagged , , , , | Leave a comment