Rennen tussen duizenden oranje tori’s

imageFushimi Inari Shrine is een tempel die vooral beroemd is door al zijn oranje torri poorten. Bijzonder is dat ze allemaal aan een pad staan die naar de top van de berg Inari leiden. De berg Inari is heilig, Inari is de god van de sake en de rijst. Vossen zijn de boodschappers van deze god dus ook hier zie je veel standbeelden van.image

Aan het begin van de tempel staat een grote poort. Dan volgen er duizenden kleinere poorten die over het pad staan. Allemaal geschonken door bedrijven en individuen. Nou ja, geschonken, er moet goed voor betaald worden.
De goedkoopste begint bij 400.000 yen (2800 euro ongeveer) en loopt op tot een miljoen yen. Maar het brengt je Good luck in business. Dus voor de bijgelovige imageJapanners een investering.
Het pad gaat naar boven en via de andere kant terug. Een rondje met 233 hoogtemeters.
Reden om mijn loopspullen mee te nemen voor het laatste loopje voor de grote dag aankomende vrijdag.
Een rondje van ongeveer 5 km. Ik had gelezen dat de meeste toeristen niet verder gaan dan het eerste stukje en heb me daar omgekleed. Daar ben ik gaan rennen.image
Bijzonder om zo door een zee aan rode poorten naar boven te rennen. En zwaar, trappen, trappen en nog eens trappen. Alles naar boven gerend. Inderdaad kwam ik nog maar weinig toeristen tegen. Wel veel tempels daarentegen. Het mooie van de tempels in Japan is dat het niet allemaal zo kitsch is zoals in de meeste delen van Azië waar veel goud en geel en nep is.
Opeens leek het te stoppen en toen ik op mijn hoogtemeter keek klopte het, 233 meter, het was de top. Daar was ik veel sneller dan ik had gedacht. Boven staat nog een tempel met een grote steen en heb ik nog maar eens gebogen en aan de bel getrokken, alles voor Good luck.
imageVia de andere kant liep het pad terug wederom vol rode poorten. imageDaar kwam ik nog een Japanse dame tegen in een mooie furisode ( kimono) met een vossenmasker. Die wilde wel een foto en ik ook. Ik in korte hardloopbroek en zei in haar mooie jurk.
Trappen naar beneden is ook niet heel makkelijk als het wat regent. Veel van de stenen die op deze paden liggen zijn van die kasseien en die zijn spekglad. Ik hoop dat ik die niet te vaak tegen kom met de UTMF. Ze zijn levensgevaarlijk om op je plaat te gaan.
Een korte maar pittige training en een hele bijzondere. Je rent toch niet vaak zo tussen al die prachtige poorten door!
Wat een mooie loopjes heb ik al gedaan in Japan en het beste moet nog komen!

Posted in Reizen, Trainingen 2014 | 1 Comment

Rennen op een oude postroute, van Magome naar Tsumago

imageIn het kisodal loopt een van de postwegen uit de Edoperiode, de Nakasendoweg. Met name het imagestukje tussen Magome en Tsumago is goed in takt. De twee dorpen bestaan uit smalle straten met houten huizen, heel sfeervol. Als je in Magome begint is de route het makkelijkst, lees minder hoogtemeters. De route brengt je langs boerderijen, wat tempeltjes en door de bossen.
Kortom, reden voor ons om daar een nacht door te brengen. Dat was nog niet zo makkelijk. Maar uiteindelijk vonden we na een ingewikkelde mailwisseling een guesthouse die op een kamertje 2 stretchers wilde neer zetten.
imageDe route is 8.5 km en dus een mooie trail. Het idee was om samen naar Tsumago te wandelen en als we in Tsumago waren zou ik terug rennen. Het gebied heeft beren en er werd ons aangeraden om een berenbel mee te nemen. Nogal verbaasd
was de vrouw toen ik er 1 uit mijn tas toverde. Die heb ik ook nodig met de UTMF.
Op de wandelroute, die overigens goed staat aangegeven, staan imageborden die je waarschuwen en op sommige plaatsen hangt een imagegrote bel. Kun je de beren even waarschuwen dat je er aankomt.
Een leuke route met mooie stukken. Niet lastig technisch gezien.

De terugweg was pittiger, 480 hoogtemeters en 250 dalende meters, een mooie training.
imageIk miste nog een afslag en maakte een extra klim. Ik zag al snel dat ik nIet goed zat maar ben toch maar even naar boven gerend. 1 uur en 5 minuten later was ik weer terug bij ons guesthouse. Geen beer gezien of gehoord. De weinige Japanners die ik onderweg tegenkwam waren heel enthousiast tot zelfs high fives toe.
Het leverde totaal 700 klimmende en dalende meters op in 17 km.
Leuk, een stuk van een oude postroute lopen!

Posted in Reizen, Trainingen 2014 | Leave a comment

Hardlopend genieten op Miyajima eiland

De rode O-Torii kent iedereen wel van een plaatje. imageLang geleden heb ik mij voorgenomen om daar ooit heen te gaan. Vandaag heb ik er gerend.
Het eiland Miyajima ook wel heiligdom eiland genoemd heeft zijn eigen regels. Het kappen van bomen is verboden en daarom ligt er een prachtig woud. Verder mag je er niet dood gaan en niet bevallen. Het eerste was ik niet van plan en het tweede zou een wereldwonder zijn dus ik kon met een gerust hart naar het eiland.
ALs je met de boot aan komt varen zie je de O-Tori al in zee liggen. Met hoog water rijst hij uit het water. Als het eb is kun je eromheen wandelen. image
Een van Japans meest gefotografeerde items en niet voor niets. Imposant en mooi.
Achter het water ligt een mooi woud wat je naar mount Misen brengt. Er is een kabelbaan maar ook een track. 3 km naar boven, 510 hoogtemeters, pittig. Ik had mijn loopspullen mee.image
Terwijl Jeanet met de gondel naar boven gaat begin ik aan de klim. Grappig genoeg start er gelijk met mij een andere loper. Hij gaat me snel voorbij maar naar 500 meter staat hij uit te hijgen, iets te rap gegaan. We kletsen even en maken een foto van elkaar.
Ik ga verder en het zweet loopt met stralen van mijn lijf. Wat een klim. Ik probeer alles te rennen. Er is zoals verwacht niemand, behalve een groepje wandelaars die me luid aanmoedigen. Door dicht bebost gebied klim ik naar boven en na 27.30 minuten ben ik boven.image
Na een break samen ga ik de langere route terug waar ook nog imageeen extra klim in zit en wandelt Jeanet via de kortere route naar beneden. Het afdalen is nog wel een dingetje, veel trappen en de stenen zijn spekglad. Ik probeer naast de trappen te lopen maar dat lukt niet altijd.
imageSlechts 1 keer ga ik op mijn snufferd, valt nog mee. De route is wederom prachtig, ik kom herten tegen en hoor apen en vogels. Wat een prachtige geluiden. Na 3 km ben ik beneden, weer rond de 500 hoogtemeters alleen nu gedaald en nog 100 hoogtemeters gemaakt. Maar 2 mensen tegen gekomen, bijzonder toch dat iedereen de gondel neemt als er zulke prachtige tracks liggen.
Hardlopen op Miyajima, genieten met een grote G!

Posted in Reizen, Trainingen 2014 | 1 Comment

Hollen en stil staan in Hiroshima

Hiroshima, de stad die iedereen kent van de eerste atoombom aanval ter wereld.
6 augustus 1945 koos Amerika Hiroshima om een atoombom neer te gooien. 580 meter boven de stad ontplofte de bom. De verwoesting was enorm.
De stad werd zowat weggevaagd, in totaal lieten 280.000 mensen het leven, ongelooflijk.
Een dag in deze stad was er een van hollen en stil staan.image
imageVanochtend begon de dag met hollen, er zijn namelijk 2 running courses in de stad, the castle running route en the river running route. Vanuit het hotel met de kaart op weg naar het kasteel is niet heel lastig.
Het kasteel van Hiroshima werd verwoest door de atoombom, maar men heeft in 1958 een replica gemaakt en daar loopt een leuk rondje park omheen. Het rondje is 1.5 km. Als je een stukje doorloopt kom je bij de rivier en daar loopt een mooi wandel/fietspad langs de rivier. imageHier staan keurig bordjes omdat men hier ook kan hardlopen. Een rondje van 6 km. Er zijn nogal wat bruggen maar daar heeft men steeds een weggetje onder de brug voor gemaakt. Dus je kunt je 6 km rennen zonder te hoeven stoppen voor stoplichten. Mooie uitzichten op de brede rivier, de Honkawa. Leuk is ook dat je hier van alles tegen komt. Hardlopers met mondkapjes voor, speedwalkers, wandelaars, fietsers en zelfs een racefietser. Iedereen knikt vriendelijk en ik knik vriendelijk terug. Aan de andere kant van de rivier staan zelfs bordjes om de 200 meter, kun je ook nog interval doen.
Met de zon op mijn hoofd liep ik totaal ontspannen 11.5 km. Een mooi rondje!image
In de middag gaan we naar het Peace Memorial Park, ofwel het vredespark. Het park werd aangelegd ter herinnering aan de imageverwoesting van de stad door de atoombom. Het is indrukwekkend. Het staat vol met monumenten. Ontroerend is het verhaal van Sasaki Sadako, Een meisje die de aanslag overleefde maar leukemie kreeg op 11 jarige leeftijd.
imageZe dacht dat ze zou genezen als ze 1000 kraanvogels van papier zou vouwen. De kraanvogel staat voor lang leven en geluk. Ze haalde het niet. Daarna zijn kinderen in Japan verder gegaan met kraanvogels vouwen en tot op de dag van vandaag gebeurt dat nog steeds. Het peace childerens monument , een meisje met uitgestrekte handen waarboven een kraanvogel vliegt, is aan haar gewijd Daar zie je constant imageklassen met kinderen die kraanvogels komen brengen.
Terwijl wij daar stonden was er een klas aan het bidden, begon men te zingen en hingen 3 kinderen alle zelf gevouwen kraanvogels op. De tranen liepen over mijn wangen. Indrukwekkend, om stil van te worden.
imageDe Dome of de Koepel restanten zijn nog de enige overblijfselen van de verwoesting en het symbool van de stad. Dit gebouw is het enige dat nog enigszins is blijven staan. (werelderfgoed van de UNESCO)image
Uiteraard heb ik de bel van de vrede laten slaan……

Het museum is ook iets om stil van te worden. Alle beelden, de stad, de spullen die ze nog gevonden hebben, alles op foto, film en in echte spullen maakt het ontzettend confronterend.
Ik vond het ontzettend heftig om dit allemaal zo te zien en te voelen. Het park is zo imagegemaakt dat je opgenomen wordt in het geheel. Samen met mij waren er behoorlijk wat mensen hun tranen aan het wegvegen. Het is een mix van emoties. Van triestheid wat de mens elkaar toch kan aandoen maar ook mooi om al die kinderen daar te zien met een mooie toekomst voor zich. Hiroshima, indrukwekkend door de geschiedenis maar tegelijkertijd een dynamische stad.
Wat mij betreft een must see als je in Japan bent, simpelweg omdat de atoombommen ( Nagasaki was de tweede stad) een grote stempel op de geschiedenis van Japan heeft gedrukt.

Posted in Reizen | 1 Comment

Hardlopen in Nagano, de stad van de olympische spelen

imageOndertussen heb ik al een week niet gelopen en dus tijd om een rondje te rennen. Dat had in Tokyo gekund maar daar had ik niet zo veel zin in. Bovendien heeft mijn lijf altijd wat last van lang vliegen dus erg veel zin had ik er niet in. We wandelen zoveel dat dat ook trainen is, en man man wat krijg je daar pijn van in je voeten. Maar gisteren hebben we de trein naar Nagano genomen. Die stad is bekend om de Winterspelen van 1998. Het ligt in een groot dal en is omringd door bergen, en dan begint het plots te kriebelen. imageEerst gisteren een tripje naar de snowmonkeys, die apen gaan in een warmwaterbron badderen als het koud is, te schattig. Nu is het hier mooi lenteweer dus erg veel hoop hadden we niet op apen in bad. Maar er was toch een koukleum die erin ging. En verder was er imagegenoeg vermaak van alle andere apen die daar zitten. Vanochtend vroeg de wekker gezet om een klein uurtje te rennen voor we weer op de trein stapten. Ik had op de kaart gezien dat er een rivier loopt aan de rand van de stad. In Nagano staat de grote Zenko-ji tempel, die trekt ieder jaar 1 miljoen pelgrims. Als ik langs het water zou lopen, zou ik aan het eind de stad een stukje moeten doorkruisen en dan bij de tempel uitkomen. Dus met de kaart in mijn hand ging ik imagepad, toch nog wel aardig aangekleed omdat het nog fris is in de ochtend. Eerst naar het water, dat leverde aardig wat stops op. Er is namelijk geen Japanner die door rood licht loopt, dus laat ik het ook maar niet doen. Bij het water vond ik een mooi pad en al knikkend groette ik de Japanners die daar wandelden terug. Ergens kon ik niet meer verder en vond ik een smal pad door een wijk. Uiteindelijk kwam ik op de weg richting de tempel. Een lekkere klim naar boven en ik was bij de tempel. imageDaar was het al best druk in de vroege ochtend. Terwijl anderen mediteren, was ik met mijn eigen meditatie bezig. Rennen door de tuinen die de tempel omringen. Was in Tokyo de bloesem net uitgebloeid, hier staat alles vol in bloei, imageprachtig. In de morgen is de geur van de bloemen extra sterk. Een aardige Japanner wilde nog een foto van me maken en nadat ik even zen op een steen had gezeten moest ik opschieten om op tijd terug te zijn voor ontbijt, de douche en de trein. Een prachtig rondje Nagano, een uurtje. Het voelde aanvankelijk heel stijf, na een paar km ging het beter. Als het een beetje meezit ga ik morgen de oude Nakasendoweg eerst wandelen en dan terug rennen. Een weg tussen 2 dorpen die 8.5 km lang is en rond de 700 hoogtemeters.

Posted in Reizen, Trainingen 2014 | Leave a comment

東京都, Tōkyō-to en jarig zijn

Reislustig als ik ben ga ik niet alleen naar Japan om een wedstrijd te lopen. Ik ben altijd goed in combinaties maken. Een reis combineren met een mooie wedstrijd. Zo ook nu, de UTMF is geweldig en stond al sinds de eerste editie op mijn wishlist. Japan staat al lang op mijn wishlijst qua reizen dus daarom ben ik nu 3 weken aan het zwerven door Japan.  Met een Japan railway ticket op zak kun je met alle treinen het land door.
imageFirst stop, Tokyo. Een stad met 13.2 miljoen inwoners. Het heeft wel overeenkomsten met Rotterdam, ok iets kleiner. Maar ook Tokyo is plat gebombardeerd in de tweede Wereldoorlog, ligt aan het water en heeft een stadsmarathon. Een stad die enorm is maar toch rust uitstraalt hoe raar het ook klinkt. Het metro en trein systeem is enorm en zo efficiënt dat er verhoudingsgewijs weinig verkeer in de stad is. De mensen hebben discipline waar wij wat van kunnen leren om het een leven aangenamer te maken. imageBovendien zijn de Japanners enorm aardig en behulpzaam. En er is werkelijk geen stad in de wereld die ik zo schoon heb gezien als Tokyo. Niemand gooit iets op straat, alle treinen en metro’s zijn schoon en heel.
Een Japans bed, lees op de vloer slapen en stoelen op de grond is even wennen. Maar dat zal wel aan de leeftijd liggen.Ik zit nu eenmaal niet zo prettig als ik in kleermakerszit zit.
De stad heeft 23 wijken en overal is het anders. Zo hebben we 3 dagen door de stad geworven. De vismarkt bezocht, de grootste van de wereld, 1700 kramen en 450 soorten vis. Daar mag je als toerist alleen na 9 uur komen maar juist vanaf 6 uur is het zo leuk. Dan wordt alle vis verkocht aan de bedrijven. Een drukte van jewelste. Stiekem zijn we toch de markt opgelopen om 6.30 . Tot een agent ons zag en ons wegstuurde. Toen hij de hoek om was zijn we er weer op geglipt maar na een half uurtje imagewandelen tussen enorme en bizarre vissen kwam agent 2. Die hield ons een briefje voor in het Engels , not allowed for 9 oclock. Omdat hij gezellig met ons mee liep hebben we uiteindelijk de markt maar verlaten.
De sumoworstelaars zitten ook in een wijk, die trainen in een sportschool. Ook daar hing een briefje op de deur, no Looking. Toch stiekem naar binnen natuurlijk maar er was niemand behalve de sumo mat. Jammer, had ze graag gezien.image
En zo hebben we gelopen en gelopen, de enorme drukke shopwijk waar het hilarisch is om te zien hoe druk het is met overstekende mensen. HEt Ueno park, waar we zomaar Leonie en Annie tegen kwamen, hoe bestaat het in zo ‘n stad. Het fotografie museum waar een mooie expositie was van een fotograaf uit 1880, die als liefde bergen had. Uiteraard het imagebiermuseum van Yebisu, waar geproefd kom worden. Tempels, bloesem die bijna is uitgebloeid maar waar we soms nog hele mooie bomen van tegen komen. Tokyo heeft het allemaal en je kunt je dagen vermaken.
Aangezien het mijn verjaardag was gisteren hadden Leonie en ik een paar weken geleden afgesproken om te gaan eten. Leo loopt namelijk een wedstrijd van 264 km op 19 april. En zo imagegeschiedde, je stapt een gebouw in, neemt de lift, stapt uit en staat in een restaurant. Zo kwamen we terecht in wel een heel leuk restaurantje. Niemand sprak Engels en de kaart was in Japans. Met behulp van onze buren hebben we de halve kaart besteld. Heerlijk en erg gezellig. Toen we met snorren, slingers en een kroon eindigden was de hilariteit onder de Japanners groot en zo werd ik toegezongen door het halve restaurant. Wat een goed idee om mijn verjaardag in Japan te vieren! Vandaag een dagje zen rond de tempels van Kamakura en een enorm boeddhabeeld. Een mooie wandeling van 1.5 uur op de trails rond de tempels.
Next stop Nagano, eindelijk een keer met de shinkansen, de bullettrain!

Posted in Reizen | 2 Comments

Martine Hofstede tikt de 50 aan

Aangezien Martine vaak van huis is, ben ik aangenomen als webondersteunster.
Vandaag heb ik besloten om zonder toestemming te vragen, haar via haar website in het zonnetje te zetten..

Martine Van harte gefeliciteerd met je verjaardag.
50 years young and still so strong…!! Een kleine Ode voor iemand die voor vele een inspiratiebron is. We zijn benieuwd wat je ons in de komende jaren zal meegeven aan inspiratie, kracht, en passie voor het leven.


Liefs Clau

 

Posted in Geen categorie | 2 Comments

Je gaat lopen en neemt mee….

Vandaag heb ik mijn tas ingepakt om morgen te vertrekken naar Japan. Grappig hoe het niet zo heel veel uitmaakt wat je meeneemt tot je met de lijst van verplicht materiaal en niet verplicht materiaal komt voor de wedstrijd . dat is namelijk wel heel belangrijk. dat moet goed zijn, prettig zitten, compleet zijn en ook mooi zijn.

De weersomstandigheden daar kunnen erg grillig zijn, van zon en 20 graden tot zeer waarschijnlijk onder nul in de nacht. Verder kan het erg spoken qua regen en wind. De berg ligt geïsoleerd en dus heeft de regen en wind vrij spel. kortom, je moet voorbereid zijn op alle weersomstandigheden . Vandaag heb ik een prachtige nieuwe  Salomon set kleding opgehaald bij Scarabee. Ontzettend mooi en functioneel, een paar nieuwe producten om te imagetesten ( zoals de waterafstotende overhandschoenen). we hebben natuurlijk samen de kleur en set uitgekozen maar het moet gezegd worden, de jongens van scarabee hebben smaak. de logos zijn er prachtig opgezet, stylish en niet schreeuwerig. Ik hou ervan. Wat er ook gebeurt, aan de spullen kan het niet liggen.

Dan het tweede deel. Wat neem ik mee qua eten. Stiekem hoop ik natuurlijk gewoon op iedere post een sushi bar te vinden. Er zijn op een aantal posten noodles heb ik gelezen maar laat ik het lot niet tarten en zorgen dat ik genoeg bij me heb.

Dus repen, de. cliffbars vind ik erg lekker en zijn zeer voedzaam (15 stuks). imageGu gelletjes , uiteraard de espresso love. Een aantal zakjes ors voor wat extra zouten en als sportdrank de gu tabletten. Weegt niets, makkelijk en lekker. Wat extra energie tabletten voor de andere smaak van herbalife. En dan nog wat gums van GU  in 2 smaken.  Er zijn om de 10 a 15 km posten met soms een uitschieter naar 20 km. Dit moet dus wel genoeg zijn Qua eten.  Ook kan ik op 80 km een tas achter laten dus ik hoef niet alles tegelijk mee te nemen. Verhongeren zal ik niet, en qua kleding is het ook op en top. Nu de rest nog.

 

Posted in UTMF | 2 Comments