Getest – De Olight H2R Nova Flashlight (hoofdlamp)

Afgelopen seizoen heb ik met de Olight H2R Nova Flashlight op mijn hoofd gelopen tijdens trails en oa op vakanties gebruikt.
Een merk wat ik niet kende maar zeer de moeite waard is.
Wat gelijk opvalt aan deze hoofdlamp is dat hij multifunctioneel is. Je kunt de lantaarn van de hoofdriem halen en dan heb je een zaklamp. Dat is echt ideaal! Het heeft ervoor gezorgd dat ik hem heel veel heb gebruikt voor zowel in de nacht lopen als in berghutten, op vakantie als nachtlamp en hem heel snel in mijn tas stop nu.

DraagComfort
De lamp weegt 100 gram, licht dus. Het voelt mede doordat het gewicht verdeeld is in de breedte als heel comfortabel. De lamp is 10.5 cm breed. De meeste sterkere hoofdlampen hebben een blok aan de achterkant, deze niet en dat is prettig.
Het elastiek waar hij mee op je hoofd zit, is zoals bij alle hoofdlampen af te stellen op de maat van je hoofd. Er zit nog een extra elastiek over de bovenkant van je hoofd die ook afstelbaar is.  De achterkant van de houder is siliconen en is wat harder, daar had wel een zachter stuk mogen zitten. Maar ik draag eigenlijk altijd een buff onder de lamp dus dat is te verwaarlozen.

Het lichtvermogen
De lamp heeft een absurd groot vermogen, het is een lichtkanon. Als je het op turbo zet heb je 2300 lumen licht, dat is echt veel. Je verlicht zowat de halve berg als je deze bundel aanzet. Na 1 minuut gaat hij dan op een lager energieniveau (750 lumen) om energie te sparen.
Andere standen zijn 600 lumen, 150 lumen, 30 lumen en 1 lumen.
Hij schijnt 153 meter ver met een redelijk brede bundel.
Er zit ook een SOS mode op, dan knippert hij, handig.
Mooi is dat het licht langzaam wordt opgebouwd (in 2 seconden) als je hem aan zet zodat je niet gelijk verblind raakt en kunt wennen aan licht.
Wat erg handig is , je kunt de lamp 360 graden draaien en op die manier overal je licht op kunt schijnen. Hij kan draaien in de houder.
De aan en uit knop zit bovenop en is een kwestie van indrukken en vasthouden. Heel makkelijk te bedienen, met handschoenen ook geen probleem.
Batterijduur
Alles is afhankelijk van de stand waarop je hem zet.
Maximale brandtijd bij 1 lumen is 45 dagen. Dat is minimaal licht maar mocht je serieus verdwalen heb je toch 45 uur licht.
Maximale brandtijd bij hoogste turbostand is 1.50 uur.
Op 600 lumen brandt hij 2.5 uur. Op 150 lumen 10 uur en op 30 lumen 50 uur.
Als hij minder batterij heeft gaat hij knipperen, 1 x per minuut. Als hij echt bijna leeg is blijft hij knipperen.
Opladen
Hij wordt geleverd met een Lithium accu van 3000mAh en is dus een oplaadbare batterij.
Het is niet mogelijk de hoofdlamp met gewone batterijen te gebruiken.
Wel zijn de oplaadbare batterijen te koop als back up.
Er zit een magnetische laadkabel bij met usb aansluiting. Die klikt vast aan de onderkant van je lamp door het magneetveld.

Algemeen en Extra
De body is gemaakt van aluminium en stevig. Er zit een ribbelpatroon op, dus goede grip als je hem in je hand hebt. 
Hij is waterdicht en dus kun je er mee lopen in de regen of sneeuw.
De lamp zit op een hoofdhouder waar je hem vast stript als hij vast geklikt is.
Bovendien kun je hem dus uit de hoofdhouder halen en te gebruiken als zaklamp in je hand.
Nog makkelijker, er zit een magneet aan de onderkant en dus kun je hem op een metalen oppervlakte vast klikken.
(foto is op het schip de Rotterdam in mijn kooi )
Er wordt ook nog een clip bijgeleverd zodat je hem bv aan je broek kunt zetten.

Conclusie
Wat een enorm goede hoofdlamp! Een bundel licht wat absurd is maar tegelijkertijd zo enorm handig voor andere dingen.
Voor Trailrunning is hij uiteraard ideaal maar ook bij adventure racen als je bv op de mtb zit en groot licht wilt hebben.
Maar ook tijdens vakantie of in een berghut, op uitzending. Doordat je hem neer kunt zetten zo enorm handig en multifunctioneel. 
Zijn er nadelen, ja. Het feit dat het alleen opgeladen kan worden is met een 100 miler bv niet handig. Wedstrijden willen soms dat je extra batterijen meeneemt en dan zou je in dit geval een extra opgeladen batterij mee moeten nemen. Dus dat kost je dan 21,45 euro.
Aan de andere kant, tel al je batterijen op en je bent dat geld ook zo kwijt.
Ik vind het een topding en denk dat Olight de trailmarkt gaat veroveren en bv Petzl een goede concurrent heeft.
Zonet is er een nieuwe hoofdlamp op de markt gekomen speciaal voor trailers, de HS2. Ik ben erg benieuwd want het zou zomaar kunnen zijn dat de combi lamp als hierboven veel handiger is voor veel trailers die hem als multifunctionele tool willen gebruiken.
Adviesprijs – 101,95 euro.

Posted in Verlichting en veiligheid | Tagged , , , , , , | Leave a comment

De Garmin 645 Music en betalen onderweg met je horloge

Garmin komt in Februari op de markt met de Forerunner 645 Music.
Een GPS hardloophorloge waarbij muziek geïntegreerd is, en je zo de ruimte hebt om ongeveer 500 nummers op te slaan. Er zijn al wat kleinere merken die dit doen maar nu dus ook Garmin.  Ws zal Suunto snel volgen denk ik zo.
Aanvullend zal het horloge uitgerust worden met Met Garmin Pay. In de nabije toekomst zal daarmee ook contactloos betalen mogelijk worden. 
De toekomst is dus dat je geen geld en telefoon meer mee hoeft te nemen voor die twee dingen, muziek en geld zit dan tenslotte in je horloge.De accu van de Forerunner 645 gaat in smartwatch-modus 7 dagen mee. In GPS en muziek afspeelmodus kun je 5 uur sporten.
Dus vooralsnog niet echt voor de ultraloper. Maar ik voorzie een nieuwe trend.
De vraag is hoe lang het gaat duren voordat spotify op je horloge komt. Want wie heeft er in deze tijd nu nog muziek op zijn computer staan?
Alle specs lees je hier.
Dc Rainmaker heeft er al een uitgebreide review over geschreven.
Adviesprijs is 449.99 euro.

 

Garmin Pay is een contactloze betaal-oplossing, waarmee atleten contant geld en betaalpasjes tijdens de workout gewoon thuis kunnen laten als ze in de sportschool of op het terras aan de hardlooproute een drankje of iets hartigs willen nuttigen. Met de Garmin Pay wallet heb je het gemak van een echte betaalpas maar nu is deze alleen geïnstalleerd om contactloos mee te betalen via je Garmin horloge. Steeds meer landen en banken sluiten zich aan.

Posted in Garmin, Gps Sport Horloges Getest en info | Tagged , | 1 Comment

Mountain Medics introduceert het Trailrunning Sportmedisch Onderzoek op locatie!

Het jaar 2018 begint met mooie plannen. Samen met Mirjam starten we een prachtig nieuw concept. Mountain Medics – een concept waar we veel ideen voor hebben.
Het eerste plan lees je hieronder. Een Trailrunning Sportmedisch Onderzoek op lokatie, de eerste twee locaties zijn bekend!

Het Trailrunning Sportmedisch Onderzoek is een korte check-up, waarmee je direct na afloop ook je Trailrunning Medisch Certificaat ontvangt. Een onderzoek dat van toepassing is voor elke trailer die een cardio-vasculaire (hart & vaten) check wil laten doen en/of die het komende seizoen wil deelnemen aan een race in het buitenland. Bij vrijwel alle Europese races is het overhandigen van een Medisch Certificaat een verplichting bij de inschrijving.

De volgende zaken komen in het onderzoek aan bod:

  • Bespreken vooraf ingevulde vragenlijst
  • Bepalen lengte, gewicht en vetpercentage middels 4 punts huidplooimeting
  • Lichamelijk onderzoek gericht op Hart en Vaten (oa beluisteren hart en longen, check bloedvaten, meting bloeddruk)
  • Meting van ijzergehalte (Hb) middels vingerprik
  • Rust ECG (hartfilmpje)
  • Bespreking van conclusie en adviezen
  • Ondertekening en afgifte van het Trailrunning Medisch Certificaat (Engels- of Franstalig)*

*het is tevens mogelijk hiervoor het format mee te nemen van de race die jij gaat lopen

De Locaties en tijden voor de eerste twee geplande events. 

  • In de MudSweatTrails Store in Zoetermeer op:
    • Vrijdag 6 april 2018 van 16:00 – 19:00 uur (vol!) 
    • Zaterdag 7 april 2018 van 9:00 – 17:00 uur
  • Bij de Koning van Spanje Trail op zaterdag 5 mei en zondagochtend 6 mei 2018 .
    • Zaterdag 5 mei 2018 van 08:30 – 16:00 uur
    • Zondag 6 mei 2018 van 9:00 – 12:00 uur
      Een onderzoek ná deelname aan de Trail is geen probleem, de inspanning heeft geen effect op de test.
  • Duur van het onderzoek en bespreken: in totaal 30 minuten
Aanmelden
Dit kan door een afspraak te maken via
deze link. Hier kun je de tijd aangeven wat jouw uitkomt (indien nog vrij). 
        • Je krijgt een bevestiging met een reserveringsnummer en een vragenlijst welke je van te voren dient in te vullen en terug te mailen 
          Inclusief een betalingsverzoek met naam, datum afspraak en reserveringsnummer
        • na betaling is je plek gegarandeerd
        • de keuringsdag zelf meld je je en word je gezien in het met jouw afgesproken tijdsblok
        • bij “‘goedkeuring” wordt gelijk het Trailrunning Medisch Certificaat, voorzien van stempel en handtekening, voor je in orde gemaakt.
        • kosten bedragen € 50
        • voor meer info kun je altijd een mail te sturen naar
        • mountainmedics.nl@gmail.com
  • Extra’s  
    • kortingsvoucher van 20 Euro, inwisselbaar bij de Mudsweattrails Store
    • 10 procent korting op een inspanningstest en de daaraan gekoppelde  trainingsbegeleiding van Laurens Groenendijk (coach Nl trail team) van Sportfocus040 voor jouw traildoel in 2018.
    • 10 procent korting voor de trailers die meegaan met de MST trail reizen 2018

Door wie wordt het onderzoek uitgevoerd?

Het onderzoek wordt uitgevoerd door Martine Hofstede en Mirjam Steunebrink:
Martine Hofstede (53 jaar) is intensive Care en Spoedeisende Hulp verpleegkundige bij Defensie. Mirjam Steunebrink (40 jaar) is Sportarts in Noord-Nederland en tevens vanuit NOC*NSF werkzaam binnen de Topsport.
Beide hebben zij een grote passie voor ultra-traillopen in bergachtig en technisch terrein en hebben daarin jarenlange ervaring. Daarnaast bekwamen zij zich in de Alpiene en Expeditie Geneeskunde, van waaruit zij Mountain Medics zijn gestart.

NB – het prachtige logo van Mountain Medics is gemaakt door Maradona Creative Agency

 

Posted in Hardlopen Medisch, Mountain Medics | Tagged , | 6 Comments

Ultra’s lopen als je zwanger bent? Alle fabels de wereld uit!

Nee, ik ben niet zwanger en ga het ook niet worden, laat ik daarmee beginnen. Maar er zijn veel vrouwen die hardlopen en zwanger zijn of willen worden. Als je daar informatie over zoekt is dat nog niet zo simpel. Al helemaal niet als het over vrouwen gaat die ultras lopen als ze zwanger zijn. Of mag je op hoogte lopen, hoe zit het dan met je hartslag? Vragen die heel reëel zijn.
Uiteraard vind de omgeving die niet loopt meestal dat het slecht is en dat beinvloed jouw eigen keuze of het nu verstandig is of niet.
Op Irunfar is een lang artikel geschreven over dit onderwerp. Geschreven door een ultraloopster die zelf drie zwanger is geweest en arts is. Een artikel vol met verwijzingen naar onderzoeken, persoonlijke ervaringen en keuzes op basis van medische gronden. Kortom, echt de moeite waard als je iets wilt weten over hardlopen en zwangerschap.
Het hele artikel lees je hier. Alle credtis voor Tracey Beth. Hieronder de take home message  van het boeiende artikel.

* Running during pregnancy is healthy. It is associated with better health outcomes for the mother, decreased risk of pregnancy complications, and positive neurological adaptations in the child.
*Exercising at greater than 90% of maximum heart rate is not advised during pregnancy. For more competitive athletes who wish to push themselves in competition or training, a heart-rate monitor may be advisable.
*Avoid exercising at greater than 85% maximum heart rate at gestational days six to nine at the time of embryronic implantation and avoid overheating (greater than 39°C) at days 21 to 28 to protect the formation or the neural tube.
*You will need to pee a lot. Plan accordingly.
*Training at altitudes higher than 6,000 feet should be done after two to three days of acclimation. Living or spending a lot of time at altitude may make your baby smaller.
*Low-back and pelvic pain is common in pregnancy. It is advisable for runners and non-runners alike to develop a regular core and hip-girdle strength-training program to help prevent pregnancy-related low-back and pelvic pain. Some runners may find a sacroiliac belt helpful to run with later in pregnancy.
*Avoid running in areas where you are more than an hour from medical care in case you fall or start to develop pregnancy complications. Similarly avoid steep, especially technical terrain that puts you at high risk of falling.
*If you are a runner and get pregnant, find a doctor or midwife who is a runner and/or promotes and is educated about the myriad benefits of exercise during pregnancy. An individualized exercise program should be developed according to your comfort level and sports and exercise background. Also, find mentors who have run through their pregnancies with whom you can share your concerns.
*Finally, have fun. Pregnancy is a unique experience that occupies just a short duration of women’s lives. You should prioritize doing the things that keep you healthy and happy and you and your baby will both benefit from this.

Posted in Hardlopen Medisch | Tagged , , , , , | Leave a comment

Hoogtemeters op een loopband, hoe bereken je die?

De afgelopen maanden heb ik heel weinig gelopen, uitzending en vakantie en er zijn zomaar een dikke drie maanden verstreken.
Komende week ga ik de looptrainingen weer oppakken omdat er een aantal leuke projecten in de agenda staan voor 2018. Nu hoop ik eens een goed voorseizoen te hebben. Waar ik fatsoenlijk kan trainen om een basis te leggen voor het trail seizoen, dat is de afgelopen jaren niet echt gelukt. Dus met behulp van Laurens van Sportfocus 040 ga ik wat interval trainingen doen. Zodat ik in ieder geval wat snelheid krijg want dat is ver te zoeken. (whats new) 
Maar Laurens zet ook iedere week een aantal hoogtemeters in zijn schema.
Nu heb ik sinds een half jaartje een loopband (omdat Ronnie en Janna gingen verhuizen naar Zwitserland) En daar zit uiteraard een stijgingspercentage op van maar liefst 20 procent.
Dus ik dacht, ik google even hoe dat zit met een loopband en hoogtemeters maken. Maar behalve een hoop gelul over hardloopbanden waarom het zo handig en leuk is om op te lopen kon ik dat dan nergens vinden.( er is geen zak aan op een loopband lopen)
Logica dan maar ? Dan moet je het onderstaande stukje even lezen. Maar eigenlijk kun je 1 regel onthouden.
Een hellingsgraad van 10% beduidt dat tussen vertrek en eindpunt de weg 10 meter hoger ligt per 100 meter horizontaal afgelegde weg. 
Kortom, bij een afstand van 1 km en een hellingsgraad van 20 procent maak je dus 200 hoogtemeters. dus als coach Laurens zegt 500 hm, loop ik, indien geen andere optie om hm te maken, 2,5 km op 20 procent stijgingspercentage.

De hellingsgraad is een maat om de steilheid van een hellend vlak weer te geven. De hellingsgraad wordt uitgedrukt in percentages (%). Men spreekt daarom ook wel van het stijgingspercentage (S). De hellingsgraad van een heuvel, helling, berg of rivier is gelijk aan het hoogteverschil Δh gedeeld door de horizontale afstand d maal 100%.
Een hellingsgraad van 10% beduidt dat tussen vertrek en eindpunt de weg 10 meter hoger ligt per 100 meter horizontaal afgelegde weg. Een andere maat voor de steilheid is de hellingshoek die het wegdek maakt met het horizontale vlak. De hellingsgraad is de tangens van de hellingshoek. Daar men in de praktijk de horizontale afstand (d) moeilijk kan meten vervangt men deze wel door de effectief gereden afstand (l). De hellingsgraad die we op deze manier berekenen is dus gelijk aan het hoogteverschil Δh gedeeld door de effectief afgelegde afstand l. In de wiskunde is deze gelijk aan de sinus van de hellingshoek. Deze twee rekenmethoden geven verschillende resultaten, doch het verschil is verwaarloosbaar bij kleine hellingshoeken.
Bij bovengenoemd voorbeeld zal men (volgens de stelling van Pythagoras) circa 100,5 meter rijden over de horizontale afstand van 100 meter, zodat men een hellingsgraad van (10 / 100,5) × 100% ≈ 9,95% zal berekenen. Merk op dat een hellingsgraad van 100% niet beantwoordt aan een hoek van 90°, maar aan een hoek van 45° en dat een hellingsgraad van meer dan 100% dus mogelijk is (zie afb. 2).
Een ander voorbeeld: de afgelegde weg is 2000 m en stijgt van begin tot eindpunt 100 meter;
Dus l = 2000 m en Δh = 100 m;
Stijgingspercentage S = (Δh / l) × 100% = 0,05 x 100% = 5%;
Horizontaal wordt er slechts (Pythagoras) 20002−1002 ≈ 1997,5 meter afgelegd, zodat de eigenlijke hellingsgraad gelijk is aan: (100 / 1997,5) × 100% ≈ 5,006%.

Posted in Trainingen 2016/2017 | Leave a comment

Reizen 2.0, Koffers kwijt en kerst in Cartagena

We moesten in Cartagena zien te komen en omdat de  Colombianen kerstavond vieren, wilden we niet het risico nemen dat er geen bus meer zou gaan. Dus om half 7 bracht iemand ons met het bootje van de ecolodge naar Taironaka dorp.
Langs de weg was al volop drukte en we hadden geluk. Na 15 minuten kwam er een bus voorbij. Hand op steken en instappen naar Santa Marta.Na 1.5 uur waren we daar en kwamen we terecht in de chaos van de markt in het centrum van de stad. Normaal stoppen de bussen allemaal bij het grote busstation. Deze dus niet.
Wat blijkt, het bus station is bijna langs de grote weg waar we 20 minuten geleden zo goed als langs reden. Met onze koffer de chaos door op zoek naar een bank omdat onze pesos bijna op waren. Zonder succes. Dan maar een taxi aanhouden en via een pinautomaat naar het busstation. Dat ging beter en zo kwamen we op het station met geld in de portemonnee.


Al snel vonden we een bus naar Cartagena. 4 uur rijden. Het was 9.35 en om 10uur zou deze bus vertrekken. Onze koffers in de achterbak en nog even koffie en empanadas scoren, tijd genoeg. Om 9.50 staan we weer bij de bus. Tenminste, daar waar de bus stond. Bus weg, WTF! De bus ernaast staat er nog en lichtelijk gestressed vraag ik aan de jongen waar de andere bus is. Weg, zegt hij doodleuk. Ja, sukkel dat zien wij ook wel, maar onze ‘maletas’ staan erin. Mijn Spaans wordt beter naarmate de stress toeneemt. En handgebaren helpen ook. Dat denk ik, want na het kantoor te hebben gevonden en nog eens haarfijn uitgelegd te hebben dat wij net een kaartje hebben gekocht en met die ene bus mee moesten en vooral dat onze koffers erin staan, komt er ergens een chauffeur vandaan. Hij neemt ons mee over het station en ergens achteraan geparkeerd staat die bus. Klep open en daar komen onze koffers tevoorschijn. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Deze bus gaat niet zegt hij nog en vervolgens neemt hij ons mee naar een andere bus. Hij doet zaken met die chauffeur van een ander bedrijf en we mogen mee. Opgelucht stappen wij in, met koffers. Toch lullig als je de laatste paar dagen geen spullen meer hebt.
Als de bus vol is rijden we weg, het is inmiddels 10.30. Na 2 uur rijden komen we in Barranquilla aan. Er stappen mensen in en uit en als we op een drukke plek langs de weg zijn, zegt de chauffeur dat wij hier eruit moeten. Hij rijdt nog door de stad en naar het station en wij kunnen beter rechtstreeks de bus nemen naar Cartagena. Dan zijn we er binnen 2 uur ipv nog 4 uur. Hij heeft een punt.

Maar waar komt die bus vandaan? Volgens de chauffeur komen er een heleboel bussen voorbij op dat drukke punt. Hij geeft ons netjes een deel van ons geld terug, zwaait en geeft gas. Wij kijken elkaar aan, lachen en hopen maar dat hij gelijk heeft. Er is veel handel op die plek en dat betekent meestal wel bussen die stoppen. Al snel zien we de eerste bus aankomen, ik steek mijn hand uit maar die bus is vol. Er blijken veel mensen hier te wachten die naar Cartagena moeten en ik denk , shit, straks zitten al die bussen vol en rijden ze niet meer in de avond door kerst. Ik loop een stuk terug voorbij de mensen die ook wachten om te zien of er andere mogelijkheden zijn.
Gelijk bingo, er stopt een minibus. Cartagena? Si! Hij zegt een prijs, ik zeg teveel, we onderhandelen en niet veel later zitten we. Voor een acceptable prijs zet hij ons af in het  centrum van Cartagena ipv bij de terminal, 45 minuten van het centrum.
Het busje is helemaal vol met ons erbij en er liggen een partij koffers op het dak, niet normaal. Dus worden we natuurlijk ook nog twee keer aangehouden door de politie. Maar uiteindelijk bereiken we toch echt Cartagena, 8 uur na onze vroege vertrektijd zijn we 180 km verder gereisd en tig herinneringen rijker.

Cartagenade mooiste stad van Colombia zegt men. In het oude ommuurde centrum van de stad bevinden zich nog vele koloniale gebouwen.
Vanwege haar koloniale uitstraling staat Cartagena op de UNESCO werelderfgoedlijst. De binnenstad die ommuurd wordt zoals gezegd is prachtig. Er is veel te zien maar eigenlijk moet je gewoon dwalen door de kleurrijke straatjes, de kerken bezoeken, het fort bezoeken, op de pleinen genieten van het groen en de mensen. Dwalen en zien waar je uitkomt. 
En inderdaad is Cartagena de mooiste stad van Colombia. Zonder twijfel is vooral de oude binnenstad prachtig en van een enorme charme. De wijken erom heen is minder mooi want  men houdt vooral de binnenstad netjes. Je zult er geen zwerver zien, wel buiten de stadpoorten. En daarom ook leuk om daar te lopen, waar je weer mooie graffiti vind bv.
De mindere kant is dat Cartagena enorm toeristisch is , veel Amerikanen vliegen over voor een paar dagen Cartagena. Je ziet ze nergens in Colombia maar wel hier, ze komen ook niet verder dan deze stad. ( het is 2.5 uur vliegen van Florida naar Cartagena) Dat zorgt ervoor dat de prijzen 2 tot 3 keer zo hoog zijn dan elders tijdens onze hele reis. Luxe restaurants, mooie winkels maar het leuke is dat daartussen toch ook weer de Colombiaan manoeuvreert die gewoon zijn handel op straat wil verkopen. De straatverkopers die toeristenspul verkopen hebben een neus voor de Amerikaan die toch overal te veel voor betaald en laten ons redelijk met rust. No quiero nada is genoeg.
En ondanks dat is Cartagena echt de moeite waard om te bezoeken. Het is bijzonder en past echt als een mooie afsluiter van onze fantastische rondreis door Colombia!

Kerst in Cartagena…….

Posted in Reizen | Tagged , , | Leave a comment

Waar het strand en de jungle elkaar ontmoeten – Caribisch Colombia

Van Medellín naar Santa Marta aan de kust is 1 uur vliegen en dan sta je plots weer in een hele andere wereld. Nog 1.5 uur rijden en we waren in een soort mini paradijsje aan het strand. Een huisje waarbij aan ieder detail gedacht was. Alles van natuurprodukten in een hele mooie stijl neergezet. 
Een paar dagen chill. Wat wandelen aan het strand, met de bus naar Palomino, een stoffig dorp met wel een mooi strand en daarom is er een mini backpackers oord ontstaan.
De Carbische zee is eigenlijk niet echt om in te zwemmen. Er staat enorm veel stroming en ieder jaar verdrinken er aardig wat mensen. Er komen in deze regio een aantal grote rivieren uit in zee, dat is vrij uniek. De rivieren zijn afkomstig van oa de Pico Cristóbal Colón (5780 meter). Dit is de hoogste berg van Colombia en de hoogste berg die zo dicht bij de zee ligt, de top ligt slechts 42 kilometer van de Caribische Zee.

Die riviermonding is een mooie plek om heen te wandelen, want dat is dan weer de plek waar de plaatselijke vissers hun netten uitgooien. Altijd genoeg te zien.
Twee nachten verbleven we hier en hierna was het tijd voor wat jungle. Dat wilden we toch ook nog zien. Ik heb een soort haat liefde verhouding met de jungle. Het is mooi, uniek, vol dieren maar tegelijkertijd, bloedheet, klef en drukkend en vol met muggen die je helemaal lek prikken ondanks maximale deet.
Maar het hoort bij Colombia en dus voeren we met een bootje over de Rio Don Diego om uit te komen bij een soort ecolodge, lees “huisjes met koud water en een soort museum(pje) met opgegraven spullen van de lokale indianen die daar nog steeds zijn”.

 


Er was verder niemand, behalve een verdwaalde Colombiaan die overdag naar het museum kwam. De kokkin maakte eten voor ons en als we klaar waren ging het licht uit en verdween ook zij met haar gezin naar hun eigen huis. Dan wel met het bootje of daar ergens in de buurt. Wij zagen niemand meer en het was pik en pik donker.
Dus we liggen in de jungle, alleen en als er iets is weten we niet waar die mensen zijn. Dat was de conclusie van Jeanet en die klopte. Gelukkig hadden we een slot op de deur en was er geen dak op ons huisje maar een muskietennet. Maar niet getreurd, we hadden al snel vrienden. Twee oude honden en twee jonge katjes lagen de hele nacht voor de deur. Wat er dan weer voor zorgde dat ik ‘s nachts naar buiten moest om te kijken waarom die hond blafte. Gelukkig is mijn hoofdlamp zo fel dat ieder lid van de FARC gelijk verblind zou zijn, mochten ze ons willen ontvoeren. Het muskietennet als dak was overigens supervet, omdat we in het donker vanuit ons bed de vuurvliegjes boven ons zagen vliegen. 
De twee nachten dat we hier sliepen gebeurde er niets en we sliepen als een roos met alle geluiden van de jungle om ons heen. Voor het slapen liepen we naar de rivier en dat was magisch. De immense sterrenhemel en de oevers verlicht met vuurvliegjes, hoe bijzonder is dat.
Overdag wilden wij natuurlijk ook wat doen en ondanks de muggenattacks wandelden we een mooi tochtje met prachtige vergezichten en enorm veel vlinders in alle maten en kleuren. Maar wat we vooral wilden, was een tochtje over de rio Don Diego met een autoband (tubing). Een jongen uit het dorpje stond netjes klaar om 9 uur met drie banden.

Wij dachten dat we samen gingen, maar hij ging mee. Handig, omdat ze een arendsoog hebben voor dieren. 1.5 uur dobberden we over de rivier. Wat een prachtige manier om alles te zien. Achter ons de bergen en naast ons de oevers met alle natuurpracht. We zagen een enorme leguan, groepjes brulapen, vogels en natuurlijk de locals die een bad nemen. We zagen geen toerist. De rivier is redelijk ondiep en je kunt bijna overal staan, soms tot je heupen en soms tot je nek. De stroming neemt je mee tot je uiteindelijk bij de zee uitkomt aan een verlaten strandje. Na een klein uurtje op het strand werden we weer netjes afgeleverd met een bootje bij ons ecohuisje.
De namiddagen waren voor onze hangmatten, een goed boek en een powernapje…..
Wat een bijzonder tripje weer.

Posted in Reizen | Tagged , , , , , | 1 Comment

Een bakkie pleur in Colombia en de stad Medellin ontdekken

In het bergachtige noordwesten van Colombia ligt  Zone Cafetera, het belangrijkste koffieproducerende gebied van Colombia. Dit gebied staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Koffie is een van de belangrijkste exportproducten en Colombia is ’s werelds derde koffieproducent na Brazilië en Vietnam.
Doordat de beste koffiebonen worden geëxporteerd blijven de ‘slechte’ bonen achter bij de Colombianen. De koffie is daarom op veel plekken in Colombia minder lekker dan je zou verwachten. De meeste Colombianen drinken cafe tinto, een slechte bak koffie. De goede koffie is duur voor hun en dus drinken ze dit. Nu het toerisme toeneemt zie je dat  de koffie tentjes ook toenemen. Maar toch, nu na twee weken rondreizen hebben we toch alleen maar echte koffie gevonden in de steden.
Als koffiefreak wilde ik ook graag een koffieplantage bezoeken waar je van een van de medewerkers een uitgebreide tour kunt krijgen . En zo werden we 2.5 uur ondergedompeld in de koffie wereld. Hoe koffie nu ontdekt is zijn vele mythes over te vertellen maar het verhaal van de geitenhoeder Kaldi in het bergland van Ethiopië dat dateert van 1500 jaar geleden is toch de leukste. Hij zag zijn geiten dansen en springen nadat ze koffiebessen hadden gegeten. Monniken uit een naburig klooster maakten een drank van de bessen en ontdekten zo de opwekkende werking van koffie.
En zo vertelde onze gids alles over het ontstaan van de koffie tot een wandeling over de koffieplantage met alle verschillende soorten koffie tot de verwerking van een plant naar een gebrande koffie boon. En uiteraard het proeven van de koffie. Wij sliepen in een mooi huis op de koffieplantage waar overal mooie Jura koffie apparaten stonden en je de Venecia koffie van de plantage overal kon drinken. Wat een luxe.
Koffie zal nooit meer hetzelfde zijn.

Medellín, de stad die veel mensen kennen als de stad van Pablo Escobar, ja ook ik heb narcos gezien. De stad die ooit de gewelddadigste stad van de wereld was dankzij hem.
Er is een hoop veranderd de afgelopen 20 jaar. De stad is in 2013 uitgeroepen tot de meest innovatieve stad ter wereld en dat is niet voor niets.
Er is een metro aangelegd en dat betekent hier een metro en 4 kabelbanen. En dat is voor hier iets bijzonders. Het zorgt ervoor dat de ook de arme mensen kansen krijgen om in de stad te komen en te werken. Zij wonen namelijk op de berg en de kabelbaan geeft ze de mogelijkheid om snel de sloppenwijk uit te komen. Als je een kabelbaan naar boven neemt ligt onder je ook echt de sloppenwijken van de stad. Want die zijn er uiteraard ook nog. Maar voor 1 euro kan iedereen zoch snel door de stad bewegen in een zeer schone metro en kabelbaan.
Net als meerdere steden ligt ook Medellín tussen de bergen. Dat geeft een stad toch een bijzonder aanzicht. Het gevoel dat de natuur dichtbij is.
Het centrum is hectish druk. De straten zijn vol met winkels en verkopers. Noem iets en je kunt het kopen, bizar gewoon. Maar er zijn ook mooie pleinen die voorheen het decor waren van drugs en geweld en nu zijn opgeknapt met kunst en parken. Het park Simon Bolivar bv of het plein met de beelden van Botero.
Daar staat overigens nog een beeld van een vogel met een enorm gat erin waar een bomaanslag is geweest en 15 mensen hun leven lieten. De overheid wilde dit beeld weg halen maar Botero wilde dit niet en heeft een beeld gemaakt van een grotere vogel wat er nu naast staat en symbool staat  voor vrijheid.
De wijk El Poblado, vol leuke hippe tentjes en eet en koffie huizen. Kortom, Medellin leeft en de stad is weer van de mensen, en die mensen zijn enorm trots op de stad. En ja, in de avond is het niet slim om in de stad te dwalen op een paar wijken na. Maar dat geldt voor veel steden in de wereld.


Wij hadden in de ochtend een gids geregeld, erg handig omdat die de weg weet en je heel veel info kunt vertellen over de stad. Real City Tours is een site waar je tours kunt regelen en diverse tours aanbieden. 
Overigens kun je met heel veel organisaties de Escobar tour doen. Maar veel stelt het niet voor las ik in veel recencies. Vooral in een bus zitten en filmpjes kijken en dan stoppen voor een huis waar hij bv is dood geschoten. De colombianen hebben er mixed feelings over Narcos. Het feit dat de hoofdrolspeler een Braziliaan is en het een Amerikaanse produktie is vind men maar zozo. Men vind dat hij te veel als Robin Hood wordt neergezet ipv de grote crimineel en moordenaar die hij was.

Posted in Reizen | Leave a comment